Reacties zwangerschapyoga

Daarna: Na het opknappen van mijzelf en het aankleden van Jur liggen we samen op zaal. Ik vind hem het allermooiste mannetje van de hele wereld. Een mannetje met een mooie mond, een pittig neusje en heerlijke oogjes. Hij lacht alleen naar mij en knipogen kan hij ook al J. Hij maakt hele grappige geluidjes, die me wakker houden. Na een nachtje ziekenhuis en 24 uur observatie mogen we lekker naar huis! In de tuin staat inmiddels de ooievaar op zijn nest en het huis is versierd met slingers en ballonnen. We hebben een hele fijne kraamhulp, het huishouden draait gewoon door, ik word goed verzorgd – bijna betutteld! – door Werner en de kraamhulp.  Heel veel groeten, Karina

Hallo Dames,
Zaterdag 14 juni om 12.57 uur ben ik bevallen van onze heerlijke zoon Tyco! Zaterdag ochtend werd ik wakker en ging naar het toilet toe, daar voelde ik een raar gevoel in mijn buik maar schonk er eigenlijk geen aandacht aan. Het gevoel kwam zo nu en dan wel eens terug, maar wist eigenlijk niet wat het was. Op een voorlichtingsavond zei de verloskundige namelijk: Als je denk dat dit een wee is, dan is het t niet, want als je een wee hebt weet je zeker dat het een wee is. Aangezien ik niet het idee had dat het een wee was is Paul ‘s morgens om 8 uur gewoon naar zijn werk gegaan, ik ben lekker mijn ding gaan doen en om 10 uur dacht ik: Als dit geen weeën zijn, dan weet ik niet wat het wel zou moeten zijn. Dus echt overtuigd was ik nog niet, maar toch maar Paul bellen. Op de terugweg in de auto de hele tijd aan de telefoon gehangen met hem. Paul concludeerde dat het gevoel ongeveer om de 2 a 3 minuten er was en als hij thuis zou zijn meteen de verloskundige wilde bellen. Ik dacht, bel jij maar dat stelt jouw gerust. Hij de verloskundige bellen zegt zij tot mijn verbazing: Ik kom er meteen aan! (!!??!!??) Toen de verloskundige er eenmaal was moest ik op bed gaan liggen voor inwendig onderzoek en wat bleek: Ik had al 8 cm ontsluiting!! Binnen een uur had ik volledige ontsluiting en moesten ze mijn vliezen breken en na een uur persen was onze kleine man op deze wereld. Met Tyco gaat het helemaal goed, hij is 4100 gram en 54 cm. Tot op de terugkomdag! Groetjes Shanti

Hallo Dames,
Zaterdag 14 juni om 12.57 uur ben ik bevallen van onze heerlijke zoon Tyco! Zaterdag ochtend werd ik wakker en ging naar het toilet toe, daar voelde ik een raar gevoel in mijn buik maar schonk er eigenlijk geen aandacht aan. Het gevoel kwam zo nu en dan wel eens terug, maar wist eigenlijk niet wat het was. Op een voorlichtingsavond zei de verloskundige namelijk: Als je denk dat dit een wee is, dan is het t niet, want als je een wee hebt weet je zeker dat het een wee is. Aangezien ik niet het idee had dat het een wee was is Paul ‘s morgens om 8 uur gewoon naar zijn werk gegaan, ik ben lekker mijn ding gaan doen en om 10 uur dacht ik: Als dit geen weeën zijn, dan weet ik niet wat het wel zou moeten zijn. Dus echt overtuigd was ik nog niet, maar toch maar Paul bellen. Op de terugweg in de auto de hele tijd aan de telefoon gehangen met hem. Paul concludeerde dat het gevoel ongeveer om de 2 a 3 minuten er was en als hij thuis zou zijn meteen de verloskundige wilde bellen. Ik dacht, bel jij maar dat stelt jouw gerust. Hij de verloskundige bellen zegt zij tot mijn verbazing: Ik kom er meteen aan! (!!??!!??) Toen de verloskundige er eenmaal was moest ik op bed gaan liggen voor inwendig onderzoek en wat bleek: Ik had al 8 cm ontsluiting!! Binnen een uur had ik volledige ontsluiting en moesten ze mijn vliezen breken en na een uur persen was onze kleine man op deze wereld. Met Tyco gaat het helemaal goed, hij is 4100 gram en 54 cm. Tot op de terugkomdag! Groetjes Shanti

Goedemiddag Sonja,
Naast mijn smsjes wil ik je ook via deze weg bedanken voor je adviezen. Door plotseling zwangerschapsvergiftiging in het midden van de 37ste week, moest
ik eerder bevallen. Gelukkig mocht ik wel gewoon bevallen en werd het geen keizersnede.Helaas wel in het ziekenhuis. Ik wilde graag thuis bevallen.De weeen kon ik goed opvangen door middel van het aangeleerde ademhalingsmethode.Ik was erg rustig en ontspannen. Ik denk dat ik hierdoor ook de pijn niet als erg heb ervaren.Helaas hielden mijn persweeen er na 1,5 uur persen mee op, waardoor ik aan het infuus moest.Uiteindelijk ben ik ingeknipt en is de baby gehaald met de vacuumpomp. Wat ik overigens niet als erg heb ervaren. Ik was erg bezig met mijn ademhaling en met ontspannen. Mijn man heeft veel aan de partnerles gehad. Hij ademde ook hard met me mee, wat ik erg fijn vond. Jouw stem bleef tijdensde bevalling in mijn hoofd zitten wat mij gesteund heeft. Al de dingen die je tijdns de lessen hebt verteld en de foto’s uit het boek zag voor me en hoorde ik. Echt super. Na de geboorte van onze mooie dochter zei de arts dat het haar erg opviel dat vrowen die naar zwangerschapsyoga zijn geweest opvallend rustig zijn tijdens de bevalling. Wat ook goed werkt is het zoemen om debaby te troosten. Superrrrr……dank je wel…..Linda

 Hoi Sonja,
Hierbij wil ik je bedanken voor alle leuke zwangerschapsyoga lessen. We hebben er tijdens de bevalling veel aan gehad. Ook de partneravond vonden we erg nuttig. Bij de drukpunten voor de rugweeën en de ademhaling tijdens de weeën hebben we nog even aan je gedacht. Het wachten tot de bevalling duurde erg lang, 13 dagen na mijn uitgerekende datum kwam de bevalling dan toch nog spontaan op gang. ’s Ochtends gingen we voor controle nog even naar de gynaecoloog en eenmaal aan de CTG dacht ons kindje dan kom ik maar meteen vandaag. Het eerste uur aan de CTG slechts 1 cm ontsluiting en kwamen de weeën langzaam opgang maar toen ze er eenmaal waren volgden ze elkaar snel op en kreeg ik een weeënstorm. Na een uurtje hevige (rug)weeën braken mijn vliezen en werden de weeën nog sterker en had nog maar 3-4 cm ontsluiting. Twee uur later had ik persdrang en mocht gelukkig ook vrij snel meepersen. Na een uurtje persen werd er besloten om een knip te geven en twee weeën later (na een bevalling van 6,5 uur) was onze zoon Simon geboren. Simon was bij de geboorte 51 cm en woog 3700 gram. Een erg tevreden baby en gelukkig is dat nog steeds zo. Nu genieten we samen van de baby yoga lessen die ook erg gezellig zijn. Ik hoop dat je nog veel zwangerschap- en baby yoga lessen mag geven, wij hebben er in ieder geval van genoten! Groetjes, Marjon

Beste Sonja, Hierin Westzaan gaat alles goed en naar wens. Ons ventje groeit prima en is erg lief! Vanaf zijn geboorte staan zijn oogjes al wagenwijd open en dat is nog steeds zo, erg nieuwsgierig. Ik hoop dat jullie afgelopen vrijdag een leuke ochtend hebben gehad. Ik heb enkel alleen nog last van mijn rug/nek, vandaar dat ik hiervoor naar de fysio ben gegaan. Verder heb ik je mijn bevallingsverhaal beloofd! Bij deze! Finn is twee weken langer blijven zitten, dus op mijn verjaardag (22 januari) mocht ik het ziekenhuis in en werd ik ingeleid. Ik had al 1 cm ontsluiting, het vruchtwater zag er nog prima en voldoende uit, kortom hij had zo nog even gezeten! (Ik heb hem ook veel te veel verwent met lekkere warme appelbollen!)  Op de 22e was het volle maan, dus een babyboom in het ziekenhuis. De verloskamers waren druk bezet. Ze hebben mij ’s ochtend gel gegeven, ’s middags om 1 uur had ik 2 cm ontsluiting. Eigenlijk hadden ze mij een Infuus moeten geven en door moeten zetten, maar door de babyboom moest ik van de verloskamer af. Deze moest vrij gemaakt worden voor iemand die op dat moment moest bevallen. Kortom ik ging van de ene naar de andere kamer (had zelf al hevige ontsluitings weeën, maarja in hun ogen was ik nog geen spoed geval en kon ik het nog wel even ophouden!) Toen ben ik naar een 4 persoonskamer op de afdeling gebracht voor de nacht, erg leuk met die weeën zitten tijdens het visite uurtje van mijn kamergenoten! Ik kreeg een slaappil en hebt dit vol kunnen houden tot 4 uur ’s nachts. Ik ben naar de gang gegaan en heb gezegd zet mij hier maar op een stoel neer want anders maak ik de kamer genoten wakker met mijn gedraai in bed. Toen mocht ik naar de verloskamer (ze zagen gelukkig dat ik het nu echt niet meer kon ophouden!) Ronald heb ik gebeld en kwam, toen zijn om 7 uur mijn vliezen gebroken en heb ik een infuus gekregen.Toen begonnen de ontsluitings weeën wel hevig te worden, het infuus ging steeds hoger. Ronald wist niet wat hem overkwam, ik was zo relaxed, ik ben op zijn stoel gaan zitten (ik had nu wel genoeg bed gezien) en nam een kussen onder mijn schouder om mijn hoofd te ondersteunen en keerde in mijzelf. Ik heb gevraagd of hij naar de gang wilde gaan (ik moest deze vervelende pijn zelf verwerken!), hij ging een krantje lezen. Om 11.45 uur begonnen de persweeën en had ik 9 cm ontsluiting, en Sonja wat denk je, was al het personeel weer bij andere bevallingen bezig en moest ik het weer ophouden! De zuster die bij mij ging zitten was net 2 weken in dienst en melde de arts assistent dat ik het echt niet meer op kon houden, toen kwam er een noodteam en was ons ventje om 12.30 uur geboren! Wat een opluchting, een knipje en hij was er uit! Toen verloor ik 1 ½ liter bloed, iedereen werd druk en druistig om me heen! Ik kreeg nog een infuus met zoutwater en pillen. Dat was namelijk niet goed zoveel bloed. Ik merkte er zelf niets van en vroeg wat er aan de hand was? Later bleek dat mijn HB gehalte nog erg goed en hoog was (ondanks het vele bloedverlies), de zusters zeiden dat ik anders wel weg had kunnen zakken. Ze hebben het binnen gehecht en toen ben ik maar gaan zingen om het nog een beetje gezellig te maken. Ronald was Finn aan het wegen en aankleden, want die werd ook meteen weggehaald, ik vond het paniek om niets! Achteraf gaven ze me gelijk, toen ze me HB gehalte wisten. We zijn erg blij met Finn, we willen niet meer zonder hem, wat een rijk bezit! Na een minuut hadden we pas gekeken wat het was. Daar ben je in eerste instantie niet mee bezig! De Yoga heeft mij goed geholpen te ontspannen, Merci daarvoor! Sonja tot de volgende zwangerschap! Finn en ik hebben veel lol gehad tijdens de lessen! Groetjes Ans van S.

23-10-07 Beste yogavriendinnen!!!
ik wil jullie vol trots vertellen dat ik en mijn vriend manuel op 22-10-2007 hele trotste ouders zijn van onze dochter Naima Renee Rodrigues!! ik bleek voor de 2e keer blaasontsteking te hebben maar ondertussen ook weeen die een week hebben geduurt zonder er erg in te hebben!! zaterdag en zondag een aantal uurtjes in het ziekenhuis gelegen voor pijnstillers zodat ik lekker kon gaan slapen!!(ik was al helemaal uitgeput) zondag toen ik weer wakker werd had ik hele erge persdrang. terwijl ik 4 uurtjes ervoor ben gaan slapen met 1 cm ontsluiting. na dat ik dus wakker werd lag onze dochter al binnen 10 min persen al in me armen!!! alles is verder prima verlopen!!! zo’n zwangerschap en bevalling gun ik iedereen!! geen klachten niks!  Naima is om 3:58 geboren, ze weegt 2710 gram en is 46 cm klein!! een erg klein poppetje dus!! verder wil ik iedereen een goeie bevalling wensen en heel veel plezier in de kraamtijd!!! dat is echt super leuk!! en sorry nienke ik hoop niet dat ik je voor ben!!
groetjes Chantal S.

12-11-07
Halooooo allemaal!
Ik ben zelf ook een trotse mama van een zoon!!!!
Op maandag 12 November is ons zoontje Maxwell Joe geboren! Het was echt een klein mannetje (2860 gram en ongeveer 45 cm ‘lang’). Vandaag zijn we naar het consultatiebureau geweest om te wegen en hij is al 120 gram aangekomen!!!
De bevalling:
Ik ben thuis bevallen en het begon s’ochtends om 9.00. Ik voelde me niet zo lekker en moest steeds naar de wc, maar had de avond daarvoor erg vet gegeten, dus dacht in eerste instantie dat ik daar last van had. Toch twijfelde ik en heb nog even snel mij koelkast gesopt, omdat die er niet uitzag en ik me anders dood zou schamen. Rond twaalf uur ging ik nog even douchen en toen kwam die drang weer. Ik wist niet hoe snel ik naar de wc moest en werd bijna niet goed. Toen toch maar mijn partner huilend opgebeld of hij naar huis wilde komen. Hij was om half een thuis en toen kwamen er toch echt wel weeen. Hij meteen de verloskundige bellen, ik tegenstribbelen omdat ik nog lang geen uur om de 5 min weeen had. vijf minuten later kwamen de weeen dus echt met maar 1 a 2 minuten pauze ertussen. De verloskundige was er ongeveer om 13.15 en toen ze me ging toucheren had ik al drie cm ontsluiting. Dat was ongemerkt dus best hard gegaan, maar ik had te vroeg gejuigd. De weeen waren erg heftig met amper pauzes en mijn ontsluiting ging verder volgens de boekjes 1 cm per uur. De verloskundige bleef lang bij me omdat het zo heftig was, maar al met al schoot het niet op. Ze is twee keer kort weggegaan. Na heel veel houdingen te hebben aangenomen (2x in bad geweest, zitten, liggen enz) Moest ik nog even op de baarkruk. Ik had namelijk 9cm ontsluiting, maar bleef daar een beetje op. Ik mocht toch weer in bed en had 9.5 cm ontsluiting. Over de laatste halve cm heb ik een uur gedaan. Dit was heel heftig, ook omdat ik al persdrang had. Ik mocht dan ook bij elke wee een klein beetje meepersen en de rest moest ik wegpuffen. Dit was erg zwaar, want pauzes tussen de weeen had ik nog steeds amper.
Eindelijk was het moment gekomen dat ik mocht persen en natuurlijk toen voelde ik de weeen niet goed meer en had ik opeens pauzes ertussen. Op een gegeven moment deed het zo’n pijn en kon ik niet meer (het moment dat je kindje er al bijna is) Ik vroeg hoelang ik al bezig was en dacht echt dat ik nog een half uur moest persen of zo en was mezelf geestelijk aan het toespreken hoe ik dit moest gaan doen. Maar bij de volgende wee was hij er al! (Om 20.02) Het ging opeens heel snel. Ze zeiden helemaal niet nog een paar keer en dan is hij er, dus ik snapte er niets van! De eerste 10 seconden was ik helemaal in de war. En toen opeens helemaal bij. Hij ademt niet jullie moeten het slijm wegzuigen (terwijl ze druk aan het wrijven waren) En ze wilde de klem al op de navelstreng zetten. Ik was helemaal alert en vroeg of hij dan al uitgeklopt was. Dat was niet zo, dus hebben ze even gewacht. Zijn gezichtjes had ik nog helemaal niet gezien omdat ik helemaal niet besefte dat hij er al was, dus dat liet mijn moeder (die was er ook bij)  me met een spiegeltje zien, omdat ze nog bezig waren. En zijn piemeltje heb ik ook drie uur later pas gezien. Ik dacht er helemaal niet aan. Was zo blij dat alles goed was! Alle pijn was ik meteen vergeten. Ik dacht echt dat ik nog wel een half uur moest en wist echt niet hoe ik dat moest gaan doen en toen was hij er al! Ik sluit me dan ook volledig aan bij alle cliché verhalen dat je de pijn zo bent vergeten.
Het was dus eigenlijk echt een bevalling uit de boekjes( ook niet gescheurd) en we waren echt een goed team met z’n allen. Ik heb ook zoveel steun aan mijn partner gehad. Had het echt niet gered zonder hem.
Aan de yoga heb ik eigenlijk niet zo veel gehad. Misschien dat je daardoor bewust rustig probeert te blijven en op je buikademhaling let, maar als je heftige weeen hebt red je het echt niet alleen met ademen. Mijn moeder wist dat ik niet had geleerd om te puffen en zei dat meteen tegen de verloskundige die me daarmee hielp. Mijn schoonzusje had als tip tegen je zelf te zeggen (eigenlijk puffen) deze wee komt nooit meer terug en daar heb ik nog het meest aangehad.
Dus maud misschien heb jij er nog iets aan!
Met ons gaat het in ieder geval hartstikke goed! De kraam tranen (vooral van geluk!) zijn een beetje over. (hebben jullie daar ook zo’n last van gehad?) Ik ben er ook weer helemaal, pas al mijn kleren al weer!!!! De kilo’s vliegen eraf Heerlijk!!!!!!! Maxwell drinkt super uit de borst, en ik had niet gedacht dat ik dat zo leuk/mooi zou vinden. (ik wilde eerst flesvoeding geven, omdat dat makkelijker leek) Het gevoel dat ik vandaag had toen ze zei dat hij 2980 gram was en dus zo goed gegroeid door mijn voeding is niet te beschrijven. Heel bijzonder dat ik het zo mag doen. En ik ben blij dat ik die keus heb gemaakt. Had het niet willen missen.
Nou dit was wel een heel uitgebreide versie. Ik stop er maar mee hoewel ik nog uren door kan tikken. Het heeft even geduurd voordat ik wat van me liet horen, maar als ik eenmaal begin zit er bijna geen stop op.
Meiden ik ben heel benieuwd hoe het met jullie gaat en met alle kids.
Zou het leuk vinden om nog wat van jullie te horen!
Groetjes van een super trotse mama, die rustig verder zweeft op een roze wolk!

19-11-07
Beste yogameiden,
Eindelijk kan ik weer zitten en achter de computer kruipen om jullie te vertellen dat ik voor de 2x mama ben geworden van een prachtige zoon. Hij is woensdag 14 november geboren om 10:31 uur en heet Dino Hamid (zijn tweede naam is een Afghaanse naam; zo heette de vader van Hanif).
Mijn bevalling is als volgt gegaan.
Dinsdagavond verloor is wat vruchtwater en bloed. Ziekenhuis gebeld. Moest langskomen voor een hartfilmpje en checken of het echt vruchtwater was (ivm binnen 24 uur bevallen). Ook echo gehad om te kijken hoeveel vruchtwater ik nog had. Omdat ik geen weeën had (voorweeën heb ik vóór het weekend gehad en was er dan ook heilig van overtuigd dat ik in het weekend zou bevallen, maar in het weekend voelde ik me goed; vanaf maandag voelde ik een enorme druk aan de onderkant en het deed allemaal pijn) mocht ik naar huis en daar proberen wat te slapen of in het ziekenhuis blijven. De keuze was niet zo moeilijk, dus ik ben naar huis gegaan en om 2:15 uur begonnen de weeën. Heb ongeveer anderhalf uur gewacht en toen naar het ziekenhuis gegaan. ‘s Ochtends om 10:00 uur had ik nog steeds maar 3 cm ontsluiting en ik was dood en dood moe. De moeheid na een lange tijd slecht slapen kwam helemaal naar boven en ik was bang het niet langer vol te houden. Toen besloot de gynaecoloog me aan het infuus te leggen om de weeën op te wekken en toen ging het supersnel. Na volgens mij 5/10 min had ik al het gevoel dat ik moest persen, maar ze geloofden me niet zo. Ik begon toen te gillen om zo de aandacht te trekken, want ik had zoiets van als ik nog maar 3 cm ontsluiting heb en al persdrang heb dan moet ik weet ik veel hoe lang die persweeën wegpuffen en dat houdt geen mens lang vol (denk ik). Met Aron moest ik ongeveer een half uur die stomme persweeën ophouden, maar toen had ik al 9 cm ontsluiting. Na mijn gegil werd er toch maar gevoeld en ze waren allemaal stomverbaasd dat ik algehele ontsluiting had en dus mocht persen. Ongeveer een kwartiertje geperst en met behulp van een knipje is Dino geboren.

Als je het leest is het niet zo’n zware bevalling, maar ik was gewoon zo moe van die hele zwangerschap dat ik gewoon bang was het niet aan te kunnen. De ademhalingsoefeningen hebben veel geholpen. Toen met Aron was ik alles, wat ik geleerd had op de zwangerschapsgym, vergeten en raakte ik vaak in paniek, maar nu heb ik de meeste tijd goed de weeën weg kunnen puffen met af een toe een paniekaanval.

Aron moet heel erg wennen aan deze “indringer”. Hij moet zijn eigen plekje weer zien te vinden. Ik heb 5 dagen niet veel kunnen doen, omdat ik erg veel last had van de hechtingen en blauwe plek. In bed kon ik me amper bewegen en dat is best wel eng. Aron snapte maar niet waarom ik niet met hem kon spelen, want de baby was toch uit mijn buik. Gelukkig gaat het nu goed met me en kan ik Aron ook de nodige aandacht geven.
Voor de meiden die nog moeten bevallen, sterkte.
Groetjes,
Carolina

01-09-07 Sinds vannacht schijn ik officieel borstvoeding te geven. Nu heeft het voor ons beiden ook echt nut! Mijn kleintje ligt lekker te smakken! We hebben het samen overleeft hé kleintje! Met allebei wel een oorlogswond, jij van boven en ik van onder maar we hebben er ons toch beiden goed daarheen geslagen! De reis door het enge onbekende. En nu zullen we voor altijd bij elkaar horen! Mijn meisje laat voldaan los en met een bolle toet zakt ze in een diepe slaap. Nog even een lachstuipje voor mama. Het was alles waard en dit doet alle narigheid vergeten. Maren Fabienne van Duist 29-8-2007 Ziekenhuis Lelystad 17.31 uur 8210 gram

26-07-07 Hallo allemaal,
Ik wilde jullie even laten weten dat ik afgelopen maandag ben bevallen van een zoon. Zijn naam is Maurits. Bijgaand een paar foto’s. In de nacht van woensdag 18 juli op donderdag 19 juli kreeg ik ‘s nachts een bloeding wat de slijmprop bleek te zijn. Na overleg met de verloskundige bleek dit normaal te zijn en kon het binnenkort best eens gaan beginnen. Vervolgens had ik overdag nergens last van maar iedere nacht had ik best veel pijn. Dit zouden voor-weeën zijn want ze waren zo onregelmatig als maar zijn kon en alleen ‘s nachts. In de nacht van zaterdag op zondag en van zondag op maandag werd ik best radeloos, want ik had heel veel pijn en als dit alleen maar voor-weeën waren hoe moest ik de “echte weeën”dan doorstaan? Gelukkig hadden wij op maandagmorgen een afspraak bij de verloskundige en die stuurde ons meteen door naar het ziekenhuis, want mijn blaas zat bij mijn navel en dit was niet goed en dit veroorzaakte de pijn. In het ziekenhuis werd ik gecatheteriseerd (bijna een liter plas) en voor de zekerheid kwam de gynaecoloog even kijken. Zij zei vervolgens: “We brengen je naar de verloskamer en dan heb je binnen 2 uur je baby in je armen want je hebt al volledige ontsluiting. Deze had ik waarschijnlijk al sinds vrijdag. Alle pijnen die ik had waren dus wel “echte weeën (zowel voor-, ontsluitings- als persweeën) geweest maar doordat mijn blaas was verschoven werd de pijn verergert.” In de verloskamer kreeg ik een infuus om weeën op te wekken, want zonder kun je niet persen en 1 uur en 20 minuten later was daar mijn zoon. Ik moet zeggen dat persen is echt heerlijk, want je voelt geen pijn en je weet dat je baby eraan komt. Helaas zat mijn moederkoek vast, maar dankzij een trucje van de gynaecoloog was deze er toch vrij snel uit en hoefde ik niet alsnog onder het mes. Aangezien ik geen weeën kon herkennen en mijn moederkoek vast had gezeten, moest ik een nachtje blijven maar de volgende morgen mochten Maurits en ik naar huis. Met zowel Maurits als Simon en mijzelf gaat het heel goed. We proberen er een ritme in te krijgen en dat kleine mannetje kunnen we al niet meer missen. Alsof hij altijd bij ons is geweest. Nou ik zou zeggen tegen de rest: succes met de bevalling. Groetjes Yvonne

07-07-07 Hoi Sonja,
Mijn kaartje heb je misschien inmiddels al binnen. Hij is geboren onze zoon Vinz. Het is een flinkerd hoor bijna 8 pond. De bevalling is heel erg snel gegaan, het heeft 6 en half uur geduurd!! Ik heb echt ongelofelijk veel aan de yoga gehad. De verplegers in het ziekenhuis kwamen bij me binnen en zeiden het lijkt hier wel ZEN. Ik was het grootste gedeelte van mijn bevalling rustig en redelijk ontspannen met mijn ademhaling bezig. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik op een gegevenmoment wel dacht ooh nee dit trek ik niet, maar toen ik dat dacht mocht ik al persen! Na 38 minuten persen, was hij er helemaal gezond! Super! Het persen duurde wat langer omdat hij ongunstig lag. Zijn sleutelbeentje is ook gebroken maar hij heeft daar zelf gelukkig weinig last van. Ik ben niet uitgescheurd dus dat is ook fijn. Bedankt voor de fijne yoga lessen en tot op baby yoga. Veel liefs Diana

25-06-07 Hoi Sonja,
Via deze weg wilde ik je alvast bedanken voor de lessen zwangerschapsyoga. Ik heb er veel van opgestoken en heb gelukkig er ook wat aan gehad. Tijdens de 16 uur weeen periode hebben ik me redelijk goed rustig kunnen  houden dankzij je ademhalings oefeningen. Tijdens de persweeen was het wel wat lastiger maar ook dankzij Pascal die telkens zij dat ik via mijn buik  moest ademhalen heb ik me er door heen kunnen slepen. Hierbij stuur ik je ook alvast een paar foto’s van onze kleine meid.Oh ja, bedankt voor de uitnodiging voor het Kindje Kijken, ik wil absoluut komen maar natuurlijk wel onder voorbehoud. Groetjes Simone V.

25-05-07 hallo sonja
ik ben blij dat ik yoga heb gevolgd want ik was zo enorm rustig samen met nico, serieus werd ik in begin niet genomen in ziekenhuis, om 7u hadden ze me vliezen gebroken en aangesloten op infuus, om 8u zei ik tegen nico ik hou het niet, die weeen waren zo sterk en heftig..de verpleegkundige vond dat ik niet zo snel moest opgeven en dat het ergste nog moest komen, het zou nog gelange tijd duren,,,,..om 8.15 zei ik tegen nico ik heb diarree, nooit bij na gedacht dat ik persdrang had…de verpleegkundige had de gyn maar gehaald en bleek ik 9cm ontsluiting te hebben binnen uur en kwartier.
maar ik moest nog wacht ik moest me persweeen wegzuchten want ze waren nog niet geheel paraat…ook dat heb ik op een rustige manier gedaan leuk was anders maar toch ik raakte geen moment in paniek. ik heb 20minuten geperst en toen was ruben te wereld, dus in 2 en half uur hadden we het geklaard erg snel!maar ja de dagen daarvoor waren zwaarder.hahaha, maar door dat kleine manneke in je armen te hebben ben je dat snel vergeten! groetjes desiree

22-05-07 hallo dames,
15 mei 2007 om 9.28u is onze zoon RUBEN geboren. hij weegt 3240gr en is 49cm lang.
mijn bloeddruk was erg hoog, en zat op de max met medicijnen dus is er besloten mij in te leiden. zondag 13mei werd ik opgenomen, heb 2 dagen gel gehad(3 keer aan toe) om mijn baarmoedermond weker te maken, dit duurde erg lang, terwijl ik gelijk weeen kreeg om 5 min, en maandag gehele dag om 3 min, maar kreeg geen ontsluiting. dinsdag ochtend had ik 2 cm ontsluiting en konden ze net aan de vliezen breken en toen ging het allemaal erg snel, na 2 en half uur was ruben geboren. tot snel allemaal en de laatste dames heel veel succes met de laatste loodjes!! groetjes desiree

22-05-07 Hallo dames,
Hierbij wil ik even mededelen dat op maandag 14 mei onze prachtige gezonde dochter is geboren. Erik & ik hebben haar Délaja Elisabeth genoemd. Het was de afgelopen week allemaal een beetje druk en wennen natuurlijk, dus ik heb niet eerder de tijd genomen om achter de pc te gaan zitten. Mijn thuis bevalling werd een ziekenhuis bevalling. Ik was al zo lang bezig met mijn heftige weeen op te vangen, dat mijn verloskundige voorstelde op een pijnstilling in het ziekenhuis te halen die mij 4 uur zou helpen. Ik had namelijk nog maar 2 cm ontsluiting terwijl zij toch echt dacht dat ik al op 5 zou zitten. Aangekomen in het z’huis had ik plots al 7 cm. Dat verklaarde dus die weeen-storm in de auto, hahaha…… Echt niet dat ik nog naar huis terug wou gaan om daar te bevallen. Tot de 8 cm ging alles goed, maar daar bleef het ook hangen. Ze wou NIET langs mijn schaambeen. Mocht nog niet persen, maar hield het niet meer. Gaf ook gewoon een beetje mee. Ben niet uitgescheurd gelukkig, maar uiteindelijk hebben ze bij 9 cm de vacuum erbij moeten halen en mij een hele kleine knip moeten geven. Ze moest eruit, want ze had al in mijn vruchtwater gepoept. Daar kwamen ze achter toen mijn verloskundige bij 8 cm de vliezen door prikte. Ik werd dus ook overgedragen en dat vond ik echt erg. Voor mij geld dat yoga echt heeft geholpen. Mijn ouders stonden versteld hoe rustig Erik & ik de bavalling hebben doorstaan. Erik trouwens ook, hij is zo trots op me. Nou ik heb bijna alles al verteld……de rest bewaar ik voor als we weer bij elkaar komen. Iedereen die al bevallen is: nog van harte gefeliciteerd. En voor degene die nog moeten: heel veel succes Tot snel, Leonora

22-04-07 Dag Sonja, Nou we hebben de eerste week goed door staan. Even kort over de bevalling, de vliezen waren 12-04-07 ( donderdag ) om 19:45 gebroken, en de weeën kwamen om 20:15 dus dat ging allemaal erg snel. Kon de weeën goed op vangen, en rond 03:00 kwam de verloskundige en had ik al drie centimeter ontsluiting. Dus dat ging allemaal goed, alleen rond 06:00 kwamen de weeën tussen de tien en twintig min en dat is niet de bedoeling, ze waren ook niet meer zo heftig. Dus in overleg met de verloskundige was ik naar het ziekenhuis gestuurd. We waren daar om 12:30, en werd ik aan een apparaat gekoppeld om te kijken wat Jesse deed op de weeën en hoeveel weeën ik had. De arts-assistenten besloot dat ik aan de wee opwekkers moest, en toen kwamen de weeën weer terug, en kon ze nog steeds goed opvangen alleen was ik heel moe geworden was namelijk al ruim 24 uur op, op geven moment kon ik de weeën niet meer opvangen door de vermoeidheid, kreeg ik soort morfine waar ik van kon slapen tussen de weeën door. Alleen werd Jesse daar ook slaperig van, maar met hem ging alles goed. De pers weeën kwamen om 18:35 en de kleine werd om 19:05 geboren dus dat ging heel erg snel. Allen ben ik helemaal uitgeschuurd tot met mijn kringspier dus moest ik die avond ook weer naar de OK en kreeg ik narcose. Dus dat was wel een zwaar dagje, ben nu onder controle bij het ziekenhuis en hoop dat mijn kringspier ze werk blijft doen. Maar Jesse is een mooi kereltje, drinkt goed aan de borst en slaapt goed. We kunnen in de nacht redelijk door slapen, moesten wel even wennen dat er nu zo kleine kan huilen. Mijn vriend heeft nu lekker vakantie dus gaan lekker genieten met ze drieën. Dit was kort mijn bevalling, oja de yoga techniek om te persen was ik helemaal kwijt, omdat ik zo moe was en er niet helemaal bij was door het medicijn. Dat vond ik wel jammer, maar heb heel veel gehad aan de techniek om de weeën op te vangen, Bedankt. Groetjes Viola Moerman

01-04-07 Hoi Sonja,
Langs deze weg wil ik je bedanken voor de fijne tijd die ik bij je heb gehad op de zwangerschapsyoga! En wie weet over een jaar of twee dat ik weer met een dikke buik bij je zit. Groetjes en succes met alles, Alma Roos

22-03-07 “Lieve Sonja,
Even een kaartje van ons om je te bedanken voor de gezellige tijd bij zwangerschaps- en baby-yoga. We hebben ons altijd erg welkom bij je gevoeld en doen nog regelmatig oefeningetjes met Cas. De antikrampenoefeningen en het schommelen op schoot zijn favoriet!  Zoals je op de foto kan zien, gaat het erg goed met Cas. Hij groeit als kool en het is echt een super tevreden, gezellig en lief mannetje. Hij heeft sinds kort zijn handjes ontdekt en hij lacht en kletst nu volop. M’n verlof zit er nu bijna op en ik kan terug kijken op een hele bijzondere, mooie en gelukkige tijd. Daar heb jij een bijdrage aangeleverd. Nogmaals super bedankt daarvoor en wie weet tot ziens! Liefs, Miriam en Cas Rijbroek”

16 maart 2007 HOI JONGE MAMA`S (TO BE),
MIJN NAAM IS LINDA, IK BEN 36 JAAR EN BEN OP 19 DECEMBER BEVALLEN VAN MIJN ZOONTJE SILVER
Ik twijfelde over een activiteit met mijn zoontje…. zwemmen of gymmen of yoga…
Ik heb voor de yoga gekozen en kan het alle aanstaande moeders aanraden, BABY-YOGA!
Ik kon mij er geen voorstelling van maken en ben nu 8 weken lang bij Sonja geweest.
Je ontmoet er meiden, moeders, die in hetzelfde schuitje als jij zitten. Je doet je beklag ( ja, mag ook), je deelt je ervaringen, je luistert naar andere verhalen, welke je door de fases heen helpen….1e keer oppas / 1e keer prikje / 1e keer ongesteld en meer van die leuke bijkomstigheden van het mama-zijn.
Je leert er oefeningen met jouw bebie, om te troosten en te masseren wanneer het krampjes heeft en je leert er te spelen met jouw kind.. je leert jouw eigen bebie er ook echt mee kennen! Wat vind ie leuk, lekker en wat wil ie niet!
lachen, gieren ,brullen, ook wordt er gehuild als je er even doorheen zit….
leuk ook om andere bebies te zien en te vergelijken…. echt de moeite waard
KORTOM, WIJ HEBBEN GENOOTE!!!!
SONJA, BIJ DEZE, ONWIJS BEDANKT VOOR DE LEERZAME ZWANGERSCHAPS-/ BEVALLINGS-/ GEBOORTETIJD!!!
VEEL LIEFZ SILVER EN MAMAVANSILVER,

06-02-07 Dag Sonja,
Ik wist even geen andere manier je te bereiken dan via deze mail, dus dan maar zo:Pleunie is maandagavond 5 februari om 20.45 uur via keizersnede bevallen van een prachtige zoon, Tim! Ik ben natuurlijk enorm trots op Tim en Pleunie die het allebei goed maken. Beiden nog in het ziekenhuis, maar het gaat prima. We hebben een lange ‘aanlooptijd’ gehad, sinds donderdag, die voor Pleunie relatief makkelijk verliep. Ze kon de lichte (indalings)weëen goed de baas. Niks puffen, gewoon goed ademen, zonder echte pijn. Vlak voor de geplande operatie maandagavond braken ook nog eens spontaan de vliezen en werden weëen sterker, maar ook daar ging ze schijnbaar relaxed mee om. Echt klasse. Ze heeft naar eigen zeggen, en ik ben het er zeer mee eens, veel voordeel van de lessen gehad. Dank daarvoor namens haar. Je zult ons binnenkort wel weer zien, zeker bij de babyyoga. Groet,Hans

08-01-07 Hoi Sonja,
Ik wil nog graag mijn reactie geven wat betreft zwangerschapyoga en daaropvolgend baby yoga. Ik heb beide cursussen met veel plezier gedaan. Eerstgenoemde heeft mij veel zelfvertrouwen gegeven voor de bevalling. Deze is ook prima verlopen, mede dankzij de yoga lessen. En zowel Namil als ik hebben erg genoten van baby yoga. We doen nog steeds elke dag allerlei oefeningen. Daarbij was het ook prettig om ervaringen te delen met andere kersverse moeders. Kortom, ik zou alle aanstaande moeders willen aanraden om yoga te volgen!! Hartelijke groeten, Marieke en Namil

25-12-06 Hoi Sonja,
sorry dat je al enige tijd niets van me hebt gehoord. Allereerst maar even het geweldige nieuws: Bas en ik hebben op 20 december een gezonde zoon gekregen, die we Ralf hebben genoemd. Hij is om 14.24 uur geboren en woog 3.430 gram. Ik stuur je binnenkort ons geboortekaartje. Mijn bevalling viel echt enorm mee. Ik heb veel aan je gehad. De ontsluitingsweeën duurden drie uur en waren erg heftig, maar niet heftiger dan waarmee ik rekening had gehouden, voor zover dat kan natuurlijk. Fijn dat ik wist dat het om een ‘golf’ ging. Dat helpt zo ontzettend om het uit te houden. Je weet dat het op een gegeven moment niet meer heftiger wordt en dat je weer kunt ontspannen. Daarna bleek dat hij in het vruchtwater had gepoept en moest ik dus toch nog naar het ziekenhuis. Dat was even slikken, want ondanks dat ik had gelezen dat ik me daarop moest voorbereiden, was ik er toch niet op voorbereid. Maar in het ziekenhuis waren ze ook zo ontzettend lief en kundig en ik mocht zonder gyneacoloog (hoe schrijf je dat in ‘s hemelsnaam) gaan persen. (Ik had me niet gerealiseerd, dat persweeën dezelfde zijn als ontsluitingsweeën, maar toch anders aanvoelen, omdat je er zelf wat mee mag). Eerst alleen met mijn eigen verloskundige. Eerst op bed, maar later op initiatief van haar op de baarkruk. Dat ging best wel aardig, maar niet naar tevredenheid van de verloskundige van het ziekenhuis, omdat het hartje wat zwakker werd. Zij nam vervolgens de leiding over van mijn verloskundige. Ik moest weer op bed gaan liggen, maar dat was niet erg, omdat zij en een verpleegkundige me enorm steunden met kreten als ‘je kunt het’ en ‘ga door, door, door’. Na een uur persen zei die verloskundige dat ik het er echt bij de volgende wee uit moest persen, omdat ze anders de schaar zou gaan gebruiken. Het zien van die schaar en die aanmoedigingskreten hebben echt onvermoede krachten naar boven gebracht, want in de volgende wee is het gewoon geboren en ben ik ongeschonden uit de strijd gekomen. Het uur persen was voor mij echt niet vervelend. Ik vond het fijn dat ik actief mocht meedoen. Ook het geboren laten worden van het hoofdje heeft geen pijn gedaan (dat komt omdat ik geen volledig gevoel heb daar als gevolg van het feit dat ik ooit mijn rug heb gebroken, maar met de bevalling had ik daar dus eindelijk eens een keer profijt van). Al met al een bijzondere ervaring, die een geweldig geschenk heeft opgeleverd. Ik laat overigens veel mensen die me na staan jouw gedichtje lezen uit ‘de profeet’, omdat ik dat zo mooi en treffend vind. Het gaat verder erg goed met ons, maar dat had je waarschijnlijk uit de toon van dit bericht wel begrepen. Ik wil op korte termijn ook graag babyyoga bij je gaan doen, dus dan hoor je nog wel van me. Voor nu enorm bedankt voor alle wijze lessen en hele fijne dagen. Liefs, Corine

15-12-06 Hallo meiden,
hier even een berichtje van Alexandra van de yoga. Ik ben er achter gekomen dat mijn achetrnaam verkeerd staat in mijn mailadres, dus ik heb jullie berichten nog niet eerder gelezen. Maar ik kan jullie vertellen dat wij gisteren, 14 december, de trotse ouders zijn geworden van een dochter. Yelena Melina, 3140 gram en 48 cm. Inderdaad een week voor de uitgerekende datum terwijl we zelf dachten dat ze later zou komen!! Echt een mooi meisje met een koppie zwart, lang , golvend haar. De bevalling is snel verlopen: woensdagavond begonnen de weeën. Leuk van die rugweeën, die ik goed kon opvangen door de ademhaling. Ik kan echt zeggen dat ik wat aan de yoga lessen heb gehad. En als ik even verkeerd ging ademen dan was m’n man er om te zeggen dat ik daar op moest letten.Binnen 40 minuten persen was de kleine meid geboren. Ik ben , gelukkig, niet uitgescheurd of ingeknipt, alleen een klein schaafwondje. Eigenlijk zou ik in bad bevallen maar daar was geen tijd meer voor, zo snel ging het. Op het moment van persen stond het bad vol voor 15 cm met water en had het geen zin meer om het verder te vullen! De verloskundige maakte nog de opmerking zo kan je er wel 10 krijgen! nou, dat ook weer niet hoor! Alles goed hier verder. De kleine legt goed aan , aan de borst. De borstvoeding lijkt  goed op gang te komen en wat is het heerlijk dat je een kraamhulp in huis hebt. Hopelijk gaat het met jullie ook verder allemaal goed en dat voor degene die nog moeten bevallen, de bevalling ok makkelijk mag verlopen! We zien elkaar in ieder geval op de terug kom yogales. Groetjes Alexandra, Elwin en Yelena

05-12-2006 Hoi Sonja,
Zoals je misschien al aan het kaartje heb gezien ben ik bevallen van een wolk van een zoon Jenz is via een inleiding ter wereld gekomen. Ik moet zeggen dat het een vreselijke bevalling is geweest maar Heb echt wat aan je lessen gehad. De bevalling is op dinsdag 28 november begonnen met het in brengen van gel. Deze werkte niet en daarom werd er die woensdag weer 2x gel bij me ingediend. Dit werkte ook niet en we zouden die donderdag een rust dag inlassen. Die donderdag ochtend kwam de gynaecoloog en die zei dat ik 2 cm ontsluiting had en dat ze konden beginnen met inleiden Om 09:40 hebben ze mijn vliezen gebroken en dit ging al niet gemakkelijk. Ik dacht dat ik verder die dag wel een boekje kon lezen en rustig afwachten. VERGEET HET MAAR !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Om 11:15 uur heb ik een weeen storm gekregen en dat is niet normaal. Toen had ik even mijn ademhaling NIET onder controle. Gelukkig had mijn vriend goed opgelet en die kon me rustig praten. Om 14:30 had ik nog maar 3 cm ontsluiting dus dat ging niet snel.Ze hebben toen het inleid infuus opgevoerd en dat was niet tof. Heb toen een pijnstiller  gekregen en daarvan moest ik tussen de weeen slapen. Toen om 17:30 de aflossing van de Gynaecologen kwam werd ik weer getoucheerd. Deze vertelde mij dat ik dus 10 cm had en mocht mee drukken op de weeen Om 18:45 was alles klaar en mocht ik mee persen. Vanaf dat moment heb ik alleen maar gehoord dat ik van uit onderen moest persen en niet met mijn hoofd. Sorry maar ik moest nodig poepen en dat kind moest er ook nog uit. Heb toen maar geperst en ook zonder perswee want ik wist niet meer wat wel en wat niet een wee was. ………. En daar was ie dan. Om 19:49 uur op 30-11-06      Jenz        Ik heb een zware bevalling gehad en ook ben ik in geknipt. Heb in totaal 2 ½ liter bloed verloren en ben ook flauw gevallen. Snel zout er in en na een uur ging het al weer wat beter.Jenz doet het prima en ik geef borstvoeding. Hoop dat ie later niet zo aan de borsten van zijn vriendin zuigt. Ik moet heel erg aansterken en heb extra hulp gekregen. Gelukkig is straks mijn vriend 2 weken  vrij en dan kan ik ook weer alles op de rail krijgen Hoop dat dit een mooi verslag is van de bevalling, Tot ziens Karin

16-09-06 Beste Sonja,
Op 11 september om 02.07 a.m. ben ik bevallen van een mooie dochter, Noëmie.
Zondag nacht zijn de weeën begonnen en tegelijkertijd braken ook mijn vliezen. Na 20 uur (met veel pijn, maar iedereen zei wel dat ik de weeën goed opving, bedankt!) had ik eindelijk volledige ontsluiting, maar was het kindje nog niet ver genoeg gedaald. Twee uur later besloten de artsen toch een keizersnede te doen, omdat het anders te riskant zou worden. Helaas…
Het gaat inmiddels redelijk, en gisteren ben ik lekker thuis gekomen. Wat ik erg jammer vind, is dat het litteken nu nog groter is geworden (21cm!), dus daar heb ik behoorlijk veel last van. Maar er staat zo iets moois tegenover!!
En ergens ben ik ook blij, want ik weet nu wel hoe alle weeën voelen (ook de persweeën, alleen het staartje heb ik niet meegemaakt), dus ik weet waar mensen het over hebben, en weet dat ik alles heb gedaan om het ‘zelf’ te proberen.
Ik ga snel weer liggen, binnenkort krijg je een kaartje.Nogmaals bedankt voor alles, ik heb veel aan je lessen gehad! Groetjes, Sophie Hack

20-06-06 Hoi Sonja,
Ik wil je nogmaals bedanken voor de yoga lessen, zowel de zwangerschapsyoga als de babyyoga. Kirsten is nu 4,5 maand en is een erg vrolijk meisje. Ikdoe nog regelmatig oefeningen met haar. Eerst liet ze het gelaten toe en maakte het haar niet uit, zoals tijdens de lessen. Daarna vond ze de oefening met haar knieen naar haar buik en dan naar links en rechts en weer lang maken erg leuk. Nu heeft ze er veel lol in om op het moment dat ik haar onderbenen beetpak voor plank te spelen. Ze weet wat er komen gaat en zit me lekker te stangen. Bij Charles doet ze dat niet. Andere oefeningen vind ze ook steeds leuker. Vorige keer deed ze zelf haar armpjes wijd bij de oefening armen wijd en armen over elkaar. Ze is erg sterk en wil al goed gaan zitten, ze draait zich snel om van haar rug naar haar buik. Verder is ze echt altijd vrolijk en relaxed. We zijn nu ook met haar gaan zwemmen. Dat ondergaat ze nog zoals ze ook de yoga in het begin onderging. Dat zal ze straks ook wel erg leuk vinden. Ik wil je dus nogmaals bedanken voor de leuke speelmomenten/yoga dingen die ik nu met Kirsten kan doen. Groetjes Marjolein van Loenhout

08-05-06 Hoi Sonja,
Vanaf de eerste dag dat ik wist dat ik zwanger was wilde ik op yoga. Ben ook vrij snel begonnen met je lessen te volgen. Ik moet zeggen het was heerlijk om te doen en ook om het thuis te herhalen. We zijn op 12 maart bevallen van een prachtige dochter Gabriëlle Maidu,de hele bevalling ging heel goed. Dankzij jouw lessen en je vertellingen erover op de partneravonden die we gevolgd hebben. Als afsluiting van de hele zwangerschap het baby kijken en de bevallingsverhalen. Heel erg leuk. Sonja dank je wel voor je lessen en ga vooral zo door!! Groetjes Tinie Marc & Gabriëlle

24-12-05 Hoi Sonja,
Ik ben afgelopen dinsdagavond om 17.35 bevallen van een dochter!!! Ik moest ingeleid worden in de Heel, omdat mijn vliezen waren gebroken zondags. De verloskundige liet me nalatig naar mijn doen te lang doorlopen met de gebroken vliezen. Ik wist immers zeker dat het geen koffie was! Maar zij was niet overtuigd, omdat mijn weeën niet op gang kwamen! Heel gedoe, maar ik moest voor een ctg scan maandagavond, dinsdagochtend en daar zeiden ze dat ik gelijk kon blijven na een vruchtwater test. En moest ingeleid worden. Het was geen pretje, ik heb het in 5 uurtjes gedaan. Het resultaat was daar, maar niet zonder jouw fysieke en mentale hulp. Je was onbewust aanwezig bij mijn bevalling. Ik heb ontzettend veel pijn gehad met die weeën, maar zonder jouw yoga, info en alle ademhalingsoefeningen had ik het nooit zo lang uit kunnen houden. Hierbij mijn dank naar jou toe! Verder ben ik herstellende. Ik heb een gekneusd stuitje, ben geknipt en gehecht, loop nu met stuwing rond en grieperig, kortom……het eind is in zicht.  Ik hoop dat heel veel aanstaande moeders profijt hebben van de yoga die jij geeft als dat ik heb gehad! En het geluk hebben dat ze les van jou krijgen. Bedankt voor alles en graag tot in het nieuwe jaar met de andere moeders! Fijne kerst, groetjes Claudia

06-12-05
Fien is op 1 december geboren, zoals je misschien via het geboorte kaartje gelezen hebt. Tijdens de bevalling heb ik veel aan je gedacht. Mijn ademhaling en de gedachte dat het me allemaal dichterbij mijn kindje bracht, hebben mij er doorheen gesleept. In het begin was ik alles vergeten totdat Reinhold tegen me zei: “Denk aan de yoga.” Bedankt voor de fijne yoga lessen. Marije

13-11-2005 Hoi Sonja,
“Ik had nog nooit met Yoga te maken gehad. Ik wist niet precies wat het inhield. Wat ik wel wist, had gelezen, had gehoord was dat je met Yoga in een heerlijke ontspannen toestand kon komen. Ideaal dus voor mij want ik was zwanger maar ook altijd een zeer bezig bijtje. Nog steeds …. Een beetje ontspanning kon voor mij dus geen kwaad. En zo toogde ik op een avond in augustus naar Sonja’s Zwangerschaps-Yoga. Sonja heb ik ervaren als een heel lieve, geduldige, spirituele vrouw die passie toont voor de Yoga. Zij heeft mij geleerd dat je met je ademhaling, ‘pijn weg kan ademen’. Tijdens mijn bevalling is het mij gelukt om in een soort van trance te komen en de ‘scherpe kantjes’ van de pijn eraf te halen. Ik zal dan ook wel niet de liefste persoon van ziekenhuis zijn geweest want ik was voor niemand aanspreekbaar. Alléén IK en mijn weeën waren belangrijk. Ik ben IN de pijn gaan zitten, heb het verwelkomt en heb het uitgezwaaid met de juiste ademhaling. Dank je Sonja. Wat ik het allerfijnst vond tijdens de Yoga-lessen was dat laatste kwartiertje …… Heerlijk languit op je rug, totale ontspanning met een heerlijke ruizende zee (muziek) op de achtergrond. Dat voerde mij weer terug aan die tijd dat ik maandenlang in de Caribean heb vertoefd en velen avondturen aan zee heb beleef. Misschien moet ik weer eens terug ………………….. naar de de Yoga of toch maar de Caribean …………..Liefs Monique.

Terug naar reacties