sonja

Algemene informatie

> Kosten

> Lesrooster

> Docenten

> Foto Gallerij

> Reacties

 

Reacties zwangerschapyoga

Hallo Sonja,

Hierbij mijn bevallingsverhaal.
Het begon allemaal middernacht rond een uur of 1 op 22 maart. Ik werd wakker van wat buikpijn. Eerst kwam het om de 20 minuten en toen kwamen ze steeds sneller achter elkaar 10 minuten daarna om de 5 mi nuten. Maar ik had nog niet zoiets van het gaat gebeuren. Bij mijn eerste bevalling had ik ook 2 dagen van te vorenbuikpijnen en dus ik dacht dat zal vast nu wel zo ook zijn. Het bleef afwisselen tussen de 10 en 5 minuten, wel werden de pijnen/krampen iets heviger maar nog niet zo erg dat ze niet te verdragen waren.
Ik kon vanaf het begin de ademhalingsoefeningen toepassen die ik bij je heb geleerd. Mogelijk dat dat ook de reden is geweest dat de krampen heel goed op te vangen waren.
Ondertussen heb ik alvast mijn moeder gebeld. Ze is aanwezig bij de bevalling en moet uit Rotterdam komen. Eigenlijk belde ik haar meer met de gedachten mocht het niet doorzetten en ik blijf rondlopen met deze krampen de rest van de dag dan lukt het niet om er te zijn voor onze dochter van 18 maanden.

Rond 8 uur toch maar gebeld naar Heilema. José nam op en heb haar uitgelegd hoe en wat. Heel erg duidelijk was ik niet, omdat ik het ook niet echt wisthoe en wat. haha!
Niet kort erna stond Hugo al voor de deur. Hij deed zijn check en vertelde dat ik al bijna 5 cm ontsluiting had. Dit had ik helemaal niet verwacht! De krampen waren dus degelijk weeën. Ok, dus op naar het ziekenhuis.
Mijn ouders waren er net op tijd, mijn schoonouders waren er ook al. Met z’n allen vertrokken we naar het ziekenhuis.

Het ging allemaal zo snel. Ik heb het allemaal maar op me af laten komen. Ik geloof dat we rond een uurtje of 9 in het ziekenhuis waren. De weeën kwamen nu wel regelmatig en wat sterker. Ik kon ze heel goed wegzuchten met mijn ademhaling richting mijn buik en richting de pijn.
Binnen een paar seconden waren ze alweer verdwenen en kon ik gezellig meelachen en meepraten tot de volgende wee er weer was. Een uurtje later werden mijn vliezen doorgeprikt en vanaf toen ging het nog sneller en werden de weeën nog iets heviger. Ook dan kon ik ze aardig aan.
Ik stond er zelf ook van te kijken. Ik vond mijn rust in mn ademhaling. Maar ik kon in dit stadium niet gezellig meekletsen of meelachen. Ik moest me echt concentreren.

Rond een uurtje of 11 wilde Hugo nog een keer meten hoeveel ontsluiting ik had en toen zat ik tegen de 8-9 cm. Hij heeft de laatste cm even meegeholpen. Bij een wee kon ik meepersen en vanaf dat moment ging het snel. Die 10 cm was zo gehaald. Het zwaarste gedeelte zou nog komen. Ik heb echt heel erg mn best moeten doen om onze zoontje eruit te persen. Bij elke wee perste ik hem er verder eruit met alle kracht die ik had.
Ik werd aan alle kanten aangemoedigd, wat mij ook meer kracht gaf en niet op wilde geven.

In 13 minuten was het gelukt. Daar was hij dan! Om 11.38 is hij geboren. Hij heet Vaiano Johannes Missler en woog bij de geboorte 3794. Een grote bink met brede schouders. Hugo heeft het laatste stuk ook even zijn best moeten doen om die schouders eruit te krijgen. Maar wat ben ik blij en trots op mezelf. Het is me weer gelukt. Nu wel met wat hechtingen. Maar I did it!

Dank je wel Sonja! Ik heb het idee dat ik nog meer aan je lessen heb gehad
dan de eerste keer. Tot snel bij de terugkom dag. Ik hoor wel wanneer die zal zijn.
Dikke knuffels. C.

Hoi Sonja,

Ik meld mij af voor morgen want onze dochter is er!!
Linn Bakker, en ze is geboren op vrijdagochtend 4.37 uur.
Ze woog bij de geboorte 3190 gram en is ongeveer 50 cm.
De hele bevalling is eigenlijk heel snel gegaan, het begon donderdagavond
ongeveer om een uur of 20.00 (had t toen alleen nog niet zo goed door..) en
om 23.00 uur was het echt niet meer te ontkennen dat het weeën waren, en zat ik
al aardig op het schema dat je kan bellen naar de verloskundige.
Kort erna braken mijn vliezen en bleek dat ze gepoept had in het vruchtwater
dus moesten wel weg en waren we ongeveer 24.00 uur in t ziekenhuis..
Daarna bleven de weeën eigenlijk kort op elkaar komen en toen ik aan het
echte werk mocht beginnen was ze er al na 7 minuten!!
Ik wil je bedanken voor de lessen in het rustig blijven en focussen op mijn
ademhaling, want dit heeft echt super gewerkt. Ik ben tijdens de hele
bevalling bezig geweest met mijn ademhaling, en ontspannen als het kon na
een wee.
De omgeving heb ik amper opgemerkt, ik zat echt in mijn eigen cocon.
Tijdens het persen heb ik ook heel veel gehad aan het “diep inademen en dit
naar mijn buik brengen”. Eigenlijk heeft het mijn perswee enorm versterkt en
ze was er ook supersnel.
Nogmaals bedankt en groetjes aan de meiden.
Groetjes
Caroline

Lieve Sonja, gisterochtend is onze prachtige dochter Nieke Eléni van Veen geboren. 3550 gram en helemaal gezond!

Ik wil je bedanken voor je lessen, want ze hebben me echt geholpen. Mijn vorige bevalling was erg traumatisch. Ik zag er dit keer dan ook erg tegenop.

Dat begon al met inleiden op donderdag. Ze moesten zo´n ballon plaatsen, maar de artsen hielden veel rekening met mijn gevoel en ik heb die visualisatie oefening van je gedaan, waarbij je tot tien en weer terug moet tellen en daar kleuren bij moest bedenken. Dat  hielp me goed bij deze behandeling.

De volgende ochtend kon de ballon eruit en had ik al 4 cm ontsluiting! Toen hebben ze mijn vliezen gebroken en kreeg ik weeënopwekkers. Dat gebeurde rond 7.15 uur. De weeën waren al gauw heel heftig. Het was vooral een mentale strijd om me niet mee te laten slepen in de pijn en in paniek te raken. Ik heb heel goed geademd naar mijn buik en geprobeerd mijn gezicht ontspannen te laten.

Dat ging stukken beter dan bij mijn vorige bevalling. Daar had ik ze veel minder onder controle. Ik heb veel weeën zittend opgevangen. Het was wel zwaar, maar de ontsluiting ging snel. Op een gegeven moment moest ik even van houding veranderen om de baby beter te laten zakken. Dat deed zo´n pijn, toen ben ik even de controle verloren. Maar het hielp wel, want ik was in een keer naar volledige ontsluiting gegaan.

De baby´s hartslag ging niet goed, dus ze moest er snel uit. Uiteindelijk tien minuten geperst en toen was ze daar! Om 10.50 uur. Dat is nog eens wat anders dan een bevalling van 21 uur!

Helaas bleek ik een totaalruptuur te hebben, dus moest ik daarna onder narcose geopereerd worden. Dit heeft waarschijnlijk te maken met mijn knip en scheur van de vorige keren, waardoor dat makkelijker scheurt.

Dat was een tegenvaller. Maar verder gaat alles goed. Nog wel veel naweeën, maar die probeer ik ook weer goed weg te zuchten.

Nieke doet het super. We mochten gisteravond naar huis en liggen nu lekker in ons eigen bed.

Nou een heel verhaal, maar ik wilde je gewoon bedanken. Omdat ik deze bevalling, door jouw lessen veel beter onder controle had, ook al was het zo pijnlijk en heftig!

Hoi Sonja,

Het heeft even geduurd, maar nu dan eindelijk een mailtje van mij.

Vorige week donderdag 21 januari ben ik om 16.59 uur bevallen van een gezonde dochter, Valerie Domino Dejong. Ze was wel heel klein met haar 2780 gram en dat bij 40 wk + 2! Dat ze zo klein was is niemand eerder opgevallen, waarschijnlijk door veel vruchtwater.

Ik wilde inmiddels heel graag thuis bevallen en was er helemaal klaar voor. Toen mijn vliezen braken woensdagochtend om half 6 begon het wachten op weeën. Die kwamen niet en helaas (b)leek er rond een uur of 11 ‘s ochtends meconium in het vruchtwater te zitten. Dat was het einde van mijn gewenste thuisbevalling… Ik werd medisch en moest vrijwel direct naar het ziekenhuis.

Aldaar ontstond twijfel over of het wel meconium was, maar het kwaad was al geschied (er was getoucheerd), het infectiegevaar was nu te hoog om de natuurlijke weeën af te wachten en ze wilden gaan inleiden. Daar zat ik niet op te wachten en wilde heel graag afwachten of ze toch uit zichzelf zouden komen, er staat normaalgesproken toch 24 uur voor. We hebben wat kunnen ‘onderhandelen’ en zodoende mocht ik in het ziekenhuis op de afdeling afwachten of er iets zou gaan gebeuren.

Helaas, geen enkele wee, wel wat harde buiken. Ik denk, dat alles uitbleef door de plotselinge trip naar het ziekenhuis.

Toch inleiden dus de volgende dag. Maar ook nu gebeurde er niks, Valerie had duidelijk nog geen zin om naar buiten te komen. De dosis oxytoxine werd geleidelijk opgevoerd, zonder resultaat. Daar lag ik dan, vast aan de CTG, uren. Uiteindelijk werd besloten de dosis dan maar flink omhoog te jassen en dat hielp, om kwart over drie begonnen de weeën en dat heb ik geweten, ze stopten niet meer en als de een wegwas, was de volgende al bezig, zonder opbouw, ze knalden er gewoon in. En ik maar rustig proberen te blijven. De enige plek waar ik ze nog op kon opvangen was op de WC, losgekoppeld van de CTG kon ik daar blijven zitten, met mijn voeten op de standaard van de infuuspaal zat ik daar, scheelkijkend van de pijn, maar kalmpjes. Mijn vriend zat in dezelfde kamer rustig een boek te lezen op mijn aanwijzing, omdat hij toch niks kon doen op dat moment.

De verpleegkundige kwam af en toe kijken en kwam met allerlei dingen aanzetten, een skippybal, een steekstoel, maar ik wilde niet meer van de WC af, kon nergens op zitten en liggen was ook vrij dramatisch. Ik liep af en toe wel heen en weer, maar vluchtte dan snel weer terug naar mijn vertrouwde hokje, nog steeds die infuuspaal meeslepend.

De onafgebroken storm aan weeën maakte dat ik ineens om pijnstilling begon te vragen, omdat ik er mee in mijn hoofd zat dat je elk uur 1 cm ontsluiting zou hebben. Dat trek ik niet, dacht ik, nog tien uur lang. Ik was nog altijd kalm, maar deze pijn kon ik niet zo goed meer ‘omarmen’.

Als ik pijnstilling wilde, moest ik een half uur op bed liggen, weer aan de CTG. Liggen?? Dan maar geen pijnstilling dacht ik nog, maar schuifelde toch richting bed. Daar bleek dat ik volledige ontsluiting had, dit in anderhalf uur weeën! De verloskundige liep even weg (er waren tegelijkertijd nog drie bevallingen bezig). Ik was inmiddels in een soort trance, maar hoorde de verpleegkundige bellen en zeggen: “Ja, kom maar terug, ik zie het hoofdje al!’.

De verloskundige kwam terug, zag ook een hoofdje en werd precies op dat moment afgelost door haar collega (ik heb op een dag zoveel verschillende gezichten gezien!), die zich nog even aan mij voorstelde en daarna riep dat ik moest persen. In vier minuten had ik een baby op mijn buik. Het dagrecord. En zonder scheur- of knipwerk!

Helaas kwam de placenta niet los en moest ik vrij snel naar de OK en bleef mijn vriend achter met Valerie op zijn borst, zo heeft hij anderhalf uur helemaal alleen met haar gezeten tot ik terug was op de afdeling. Nog een nacht ziekenhuis, de volgende dag eindelijk naar huis.

Ik heb erg veel gehad aan de yogalessen, ik kon ondanks de weeënstorm toch rustig blijven en heb de weeën opgevangen door gewoon door te blijven ademen in plaats van puffen, dat voelde veel beter voor mij.

Groetjes Marjolein

Hi Sonja,
Ik wilde je laten weten dat ik op 27/12 (na 38+4 weken zwangerschap) ben bevallen van Noa Louise Kersten. Noa weegt 3100 gr en is ong 49 cm groot. Het gaat goed met ons beiden, ik probeer te genieten van elke minuut samen.

Op tweede kerstdag heb ik vanaf een uurtje of 4 ‘s ochtends kleine weeën gehad, waarvan ik dacht dat het oefenweeën waren ofzo. Ik ben de hele dag lekker actief geweest totdat ik door het timen wist dat het the real deal was en ik contact opnam met het Vu, aangezien ik een medische indicatie had. Om 1930 kwamen we daar aan en had ik 3 cm ontsluiting, door strippen werd dat 4 tot 5 cm. Hierna werden de weeën wel een stuk heftiger.

De bevalling is goed verlopen, in de zin dat ik op tijd om een ruggenprik heb gevraagd. Dit deed ik omdat de rugweeën me enorm uitputten en niet meer op te vangen waren voor me.

Na de ruggenprik schijn ik een weeënstorm te hebben gehad (heb ik weinig van meegekregen), waarbij de hartslag van Noa steeds te laag werd. Dit gebeurde ook weer tijdens het persen, ik heb met vlagen ontzettend veel mensen aan mijn bed gehad die konden ingrijpen als dat nodig was, maar gelukkig heb ik Noa zelf eruit kunnen persen om 0624.

Ik heb voor de ruggenprik veel gehad aan de tips die je gaf op de partnerles. Vincent wist waar hij moest drukken op mijn rug om de pijn wat te verminderen, en dat hielp enorm. Ook de uitleg over hoe de baby door het geboortekanaal gaat hielp, hierdoor kon ik me beter een voorstelling maken van de fase van mijn bevalling. Wij waren ook naar een bevallingscursus geweest waar je op 2 verschillende manieren leert puffen, maar deze heb ik beide niet gebruikt of zelfs de behoefte gehad om te proberen. Diep in door mijn neus en uit door mijn mond voelde het beste. Ook rondlopen in de kamer, douchen met een hete straal op mijn rug tijdens de weeën, en leunend op mijn armen tegen het bed hielpen me de weeën enigszins op te vangen.

Ik heb achteraf absoluut geen spijt van de ruggenprik, en ook al wilde de verloskundige nog een half uurtje wachten, ik was blij dat ik het meteen heb doorgezet.

Mijn advies aan de andere dames is vooral te doen wat jij wilt en voelt, dat absoluut uit te spreken tegen de verloskundige (er is meer mogelijk dan je denkt en niets is gek) en je niet iets aan te laten praten dat niet juist voelt.  Ga geïnformeerd de bevalling in, weet wat er kan gaan gebeuren en waarom en denk van te voren na over de voor- en nadelen van pijnbestrijding. Ik stond open voor de pijnbestrijding, maar wilde het wel eerst zonder proberen. Je kunt helaas niet van te voren bepalen hoe de bevalling precies verloopt, maar wees er alsjeblieft niet bang voor.

Dankjewel Sonja voor de lessen en begeleiding, ik zal je zeker aanbevelen!
Groetjes, Raymonda

Bevallingsverhaal van Mandy.
Wij hebben het blije nieuws dat we papa en mama zijn geworden van een gezonde dochter. Haar naam is Vajèn.Hier mijn verhaal:
Zaterdag 08-08-2015 verloor ik een klein beetje slijm. Ik wist dat dit van de “slijmprop” kon zijn.
Het verliezen van wat slijm wil niet zeggen dat de bevalling gaat beginnen. Het kan één twee dagen duren maar ook een week. En daarbij was het verlies minimaal. Er was voor de rest geen verandering.Zondag 09-08-2015, 40 weken zwanger. Eind van de ochtend kraag ik af en toe “kramp”. Ook had ik het idee dat het mijn darmen waren (aangezien ik erg gevoelige darmen heb en al moeilijk naar de wc kon) en ik was al de hele week grieperig, dus dacht dat het alles bij elkaar was.
‘s middags zijn we toch op verjaardagsvisite gegaan. Het bleef redelijk rustig. Toen het toch weer op kwam, zijn we naar huis gegaan.
Thuis kon ik naar de wc. Dit luchtte op en de kramp was weg.Maandag 10-08-2015, ik werd wakker met een druk op mijn schaambeen. Het kindje was ingedaald en het voelde of het net niet lekker lag. ‘s middags bij de ontlasting kwam de slijmprop mee. Later die middag kreeg ik weer krampen, af en toe. Ook nu had ik het idee dat ik naar de wc moest, iets wat in eerste instantie niet lukte. Eind van de dag ging het wel.
Toch had ik nog steeds af en toe krampen. Toen mijn man thuis kwam en wij zouden eten werd het erger. Ik hoefde mijn eten niet en zei dat ik even ging liggen om te kijken of het rustig werd. Het werd niet rustiger. Krampen kwamen vaker. Mij man vond dat het tijd worden om te klokken. Het was onregelmatig. En elke keer snel achter elkaar (om de 45 sec., het hield 25 sec. aan en soms hield het langer aan en soms bleef het iets langer weg) mijn man wou de verloskundige bellen. Ik zei nog; het is te kort en onregelmatig. Toch ging hij bellen. Over 30 min zou ze er zijn.
De verloskundige keek naar mij en voelde mijn buik. Ze vertelde dat dit mogelijk voorweeën zijn. Dit kon nog aanhouden, weggaan en later terugkomen. (Ze ging niet kijken naar ontsluiting, omdat ze niet het idee had dat het echte weeën waren en vrouwen blij of teleurgesteld zouden worden als ze geen of weinig ontsluiting zouden hebben) Wel had ik net weer wat slijm met roze bloed verloren. Ze vertelde dat het door de harde buiken zou komen en door de voorweeën. Advies lekker kopje thee, rondje lopen, warme douche en paracetamol om wat te ontspannen. Als er wat zou zijn mocht ik bellen en ze ging weg.
Lopen zag ik echt niet zitten. Kop thee gemaakt en twee aspirientjes. Het hielp niet. De krampen waren er nog en had het idee dat ik moest poepen. Ik ben naar bed gegaan. Ik zei tegen mijzelf “ik ben rustig” in de hoop dat mijn lichaam wat zou ontspannen. Dit was niet het geval. Sterker nog, in gedachte dacht ik; als dit voorweeën zijn en misschien dagen aan kunnen houden dan houd ik dat niet vol. Toen ik naar de wc ging verloor ik helder rood bloed. De verloskundige gebeld en ze zou eraan komen.
Toen de verloskundige er was ging ze kijken naar de ontsluiting. Ik had 9,5 cm ontsluiting, kon niet meer naar het ziekenhuis en ik had persdrang. (De verloskundige schrok hier van en schaamde zich dat ze had gezegd dat het voorweeën waren. Mijn pijngrens is hoog en ze heeft het niet gezien, omdat ik niet stond te puffen) Ik ben onder de douche gegaan en heb het daar moeten onderdrukken, omdat alles klaar gezet moest worden. Toen eindelijk alles klaar stond ging het snel. Mijn vliezen moesten gebroken worden, want ze waren erg sterk.
Al met al heeft de bevalling 4 uurtjes geduurd (dit is snel en zeker voor een eerste) Maandag 10-08-2015 om 22:36 zijn wij trotse ouders van onze dochter Vajèn geworden. Met gewicht van 2760 gram en 40 cm. Een gezond kindje wat helemaal in verhouding past met het postuur van mij. Vajèn doet het goed.Een toevoeging op het verhaal:
Ik zie dat er in mijn verhaal staat dat Vajèn 40 cm was maar haar lengte was bij de geboorte 45 cm (niet premateur 🙂 )
Overigens heb ik ook wel een toevoeging aan het verhaal; De deskundigheid van de verloskundige was echt juist. Aan mij kon je het ook echt niet zien, gaf zelf aan ”voelt niet zo lekker en stond nog gewoon naast mijn bed) en de verloskundige waar ik bij liep, die kwam ook omdat zij de dienst over zou nemen en de kraamhulp hebben alle gezegd dat mijn pijngrens erg hoog was. Dus zeker geen fout van de verloskundige. Ze heeft het top gedaan en ik was blij dat ze mij zo goed heeft begeleid.
(omdat ik moest wachten met bevallen tot alles klaar stond, was er drie man sterk om mijn bed)2 januari heb ik met mijn moeder een wandeling gemaakt van 1,5 uur. Naarmate de avond vorderde voelde ik hele milde weeën. Omdat ik tijdelijk bij mijn moeder was ingetrokken, omdat ons huisje nog niet klaar was, is Lily in Landsmeer geboren. Mijn broer heeft alles gefilmd en gefotografeerd. Zijn vriendin was er ook bij, samen met mijn schoonmoeder en moeder uiteraard. Hugo Heilema heeft mij begeleid samen met een stagiaire (Anna). Rond vier uur in de nacht werden de weeën heftiger en heb ik Martijn wakker gemaakt. 5 uur was Hugo er. Met een ontsluiting van 8-9 ben ik in bad gestapt. Een half uurtje later mocht ik persen. Lily is toen in 11 minuten ter wereld gekomen. Prachtig om haar zo onder water te zien. Zo natuurlijk met Zen muziek op de achtergrond. Ik hoefde niet gehecht te worden en ik denk dat het door het water komt. Het enige wat me tegenstond was dat de kraamhulp tijdens het persen zich ermee bemoeide door mijn hoofd naar mijn kin te duwen. Wat ik echt niet wilde. Goede ademhaling en juiste kracht is het allerbeste! Dank voor je goede hulp Sonja. Ik wens de meiden een mooie bevalling toe. Mijn badbevalling was magisch.
Groeten HediHoi Sonja,
bedankt voor je lieve/leuke geboortekaart!
Hierbij meteen mijn bevallingsverhaal:
Woensdagnacht 11 september kreeg ik weeen. Nu ging het eindelijk gebeuren dacht ik, ik was inmiddels 41 weken zwanger.
Maar in de ochtend namen de weeen af en de hele dag geen last meer gehad. Die donderdagnacht opnieuw weeen, maar in de ochtend weer geheel over. Gelukkig moest ik die dag naar de verloskundige om te “strippen”, het loswoelen van de vliezen in de hoop zo de bevalling op gang te brengen.
Thuisgekomen had ik behalve een zeurende hoofdpijn nog steeds geen weeen. Die hoofdpijn werd steeds erger, daarnaast misselijk en spugen daarbij. De bevalling zag ik helemaal niet meer zitten, omdat ik niet wist hoe ik moest persen met zulke vreselijke hoofdpijn. Ik had wel af en toe onregelmatig een wee, maar niet zo erg als ‘snachts. Toch maar de verloskundige gebeld of ik iets sterkers kon innemen dan paracetamol voor de hoofdpijn. De verloskundige kwam bij ons thuis, inmiddels wel 5 cm ontsluiting! Omdat ik 9 dagen overtijd was en zo een vreselijke hoofdpijn had wilde de verloskundige, na overleg met het ziekenhuis dat we daar heen zouden gaan voor wat controles e.d.
In het ziekenhuis was mijn bloeddruk inmiddels wat aan de hoge kant en had ik eiwitten in mijn urine, dit zou kunnen passen bij zwangerschapsvergiftiging. Maar een hersenbloeding kon het ook nog zijn. Dus met braken, vreselijke hoofdpijn, en weeen om de 5 minuten, in een bed door het ziekenhuis gereden naar de scan. Gelukkig geen bloeding in de hersenen. Dus toch zwangerschapsvergiftiging. Hiervoor een infuus gekregen om de insulten (soort epileptische aanvallen) te onderdrukken waartoe de vergiftiging soms leidt. Daarnaast door met de bevalling omdat de vergiftiging pas stopt als de placenta (moederkoek) en de baby uit het lichaam zijn. Gelukkig kreeg ik morfine voor de hoofdpijn. Na een kwartier nam de hoofdpijn af, wat een verlichting. De bevalling zette nu goed door, 7 cm ontsluiting, echter de weeen werden minder sterk door de morfine. Dus extra stimulatie voor de weeen via het infuus. Nu die hoofdpijn beter te dragen merkte ik pas hoe de weeen steeds heftiger werden, daarvoor ging alles in een roes aan mij voorbij door de hoofdpijn. De verloskundige (Jose Heilema) bleef al die tijd bij mij en mijn man ondanks dat de bevalling inmiddels door de gynaecoloog was overgenomen. Dit was ontzettend prettig omdat het vertrouwd voelde en wij beiden (mijn man en ik) het gevoel hadden dat zij een soort moeder rol aannam. Zij had al een warme plak geregeld voor de rugweeen voor ik er aan dacht, een koele washand voor het zweet, een kopje koffie voor mijn man als hij er nog niet eens aan gedacht had, een hand om in te knijpen, zachte aanwijzingen voor puffen enz., zo ontzettend prettig!
Zij en mijn man puften mee zodat ik wist wat ik moest doen. Ik raakte af en toe in paniek door de weeen pijn die zo iets anders was dan ik ooit gevoeld had en waar ik niet altijd mee om te gaan wist. Ik probeerde mijn ademhaling onder controle te houden maar dit niet lukte niet altijd. De zin ‘” ik ben rustig” was ik helemaal vergeten.
Er werd besloten het kindje zo snel mogelijk geboren te laten worden omdat zij toch wat zuurstoftekort begon te laten zien, en daarnaast was het voor mij veiliger als het zo snel mogelijk eruit zou zijn ivm de vergiftiging. Dus zowieso een knip en een vacuumextractie. Bij 10 cm mocht ik eindelijk persen, op zich kan je dan wat doen wat ergens prettig is. Ik heb heel veel gehad aan de tip van Sonja hoe je moet persen, waarbij je dus niet met je gezicht/ogen perst/drukt. Ik kon hier beter de tips gebruiken van de yoga cursus dan in het ontsluitingsgedeelte.
Om 5.34 werd Fenna geboren, gelukkig was alles goed met haar, behalve dat ze een te laag gewicht had (2810 gram), dit komt door de placenta die niet goed werkte, wat uiteindelijk ook de vergiftiging veroorzaakte. Maar wat bijzonder dat ze er dan toch “opeens” is. Zo volmaakt, lag ze met haar grote ogen op mijn borst de wereld in te kijken. Nog 48 uur in het ziekenhuis moeten blijven voor het infuus tegen de insulten (soort epileptische aanvallen). En toen lekker naar huis!
Nou het verhaal is toch een beetje lang geworden…. kijk maar wat er eruit gelaten kan worden. Maar op zich wel prettig om het een keer op te schrijven.
Ik kom graag de andere kersverse moeders ontmoeten wanneer dit zover is, en voor alle anderen: veel succes en kracht gewenst
Liefs AnnaHoi Sonja,
Alles goed? Wilde jou even laten weten dat de zwangerschapsyoga voor mij op houd. Sinds vorige week dinsdag 17 september om 16.19 zijn wij trotse ouders van evy van den broek. Ik wil je bedanken voor alle yoga lessen van afgelopen maanden, deze hebben mij echt geholpen tijdens de zwangerschap en de bevalling.Tijdens de zwangerschap was het uurtje bij jou een ware ontspanning! Toen De bevalling werkelijkheid werd heb ik m’n ademhaling goed onder controle kunnen houden en m’n ademhaling continue diep naar m’n buik kunnen krijgen. De bevalling zelf was kort, maar krachtig! evy is een lief meisje! Nu lekker op de roze wolk herstellende en van alles aan het genieten!
Groetjes, marjoleinLieve Sonja,
Gisteren is om 10.20 uur onze dochter Noortje Simone geboren! Ze was gisteren 36+5, woog toen 2985 gram en maakt het goed! Omdat ik na ruim twee weken bedrust in het ZMC en flink wat bloedverlies nog zwak ben, mijn bloeddruk nog wat schommelt en Noortje te vroeg geboren is blijven we nog even in het ZMC. We hebben gisteren veel baat gehad bij de ademhalingsoefeningen. De focus lag daarop, niet op de weeën. Een geweldige houvast.
Ik hou het kort, maar wilde dit graag met jou en de maandag meiden delen. Succes allemaal en dank voor je tips en adviezen Sonja.
Liefs, NeeltjeHoi Sonja en meiden van de yoga,
Het is maandagavond maar dit keer kom ik niet naar yoga. Afgelopen donderdag is onze kleine meid namelijk geboren. Ze heet Noor en woog 3405 gram. Ze doet het hartstikke goed en ook de borstvoeding gaat lekker. We moeten wel een beetje wennen aan ons nieuwe ritme, maar dat hoort er nu eenmaal bij.En, hoe ging de bevalling dan? Woensdagmiddag was ik om 17.00 uur voor controle bij de verloskundige. Daar bleek mijn bloeddruk iets aan de hoge kant. Voor de zekerheid werd mijn urine gecheckt en omdat daar eiwitten in zaten moest is voor extra controle naar het ziekenhuis (ivm risico op zwangerschapsvergiftiging). In het ziekenhuis bleek ik een blaasontsteking te hebben. Om uit te sluiten dat er toch sprake was van zwangerschapsvergiftiging moest ik blijven zodat eerst de blaasontsteking behandeld kon worden.Ondertussen had ik wat pijn in mijn onderbuik gekregen, maar daar lette ik nog niet zo goed op. Onderweg naar de kamer waar ik die nacht zou blijven, braken midden op de gang mijn vliezen. Wel een goede plek natuurlijk 😉 Het was toen rond 8 uur à half 9. Op de kamer werden de weeen (want inmiddels had ik wel door dat dat die pijn in mijn buik veroorzaakte) sterker. Bij de eerste weeen wist ik niet waar ik het zoeken moest. Ik kon geen houding vinden die prettig was en kon ze niet goed opvangen. Ik had duidelijk even moeite om om te schakelen. Het was ook allemaal zo opeens. Mijn vriend moest eerst nog langs huis om spullen te halen, dus ik was (behalve af en toe een verloskundige/verpleegkundige die langs kwam) alleen. Ik dacht echt: als dit uren moet duren, spuit me dan maar plat!Gelukkig werd het natuurlijk beter. Ik kreeg banden om mijn buik voor de hartslag van de kleine en voor het monitoren van de weeen. Daardoor was mijn plek duidelijk (op het bed) en hoefde ik niet meer te zoeken. Inmiddels was mijn vriend ook weer terug en begonnen de endorfines in mijn hersenen hun werk te doen. Daardoor kon ik de weeen veel beter opvangen en in een goed ritme komen. Het was echt goed te doen. Niet veel later werd ik verplaatst naar de verloskamer. Inmiddels was ik wel benieuwd hoe ver ik was en gelukkig kwam rond 12 uur/half 1 de dokter kijken. En, wat denk je? Ik zat al op 10 cm!We hebben even geprobeerd om te persen maar de persweeen waren nog niet zo sterk en de kleine was nog niet ver genoeg gezakt. Ik heb een tijdje de persweeen moeten wegpuffen. Gelukkig kreeg ik even later een infuus om de weeen te stimuleren. Al snel werden de weeen sterker en mocht ik weer persen. Op dat moment wilde ik niets liever dan dat. Persweeen wegpuffen is echt een zware klus en op het eind niet te doen. Het persen ging snel en niet veel later was daar het moment waarbij je voelt: dit is het moment waarover Sonja vertelde bij het bevallingsverhaal. Het moment dat je het gevoel heb dat je uit elkaar knalt, maar dat je kindje er bijna is. Ik kon niet wachten tot de volgende wee. Toen die kwam was het zover, nog een keer meepersen en ons kleine meisje lag opeens op mijn borst. Het was 12 over 3, donderdagochtend 1 augustus. Wat een heerlijk moment: het was gelukt, ze was er!

Dus meiden, ook als alles anders gaat dan je van te voren had kunnen bedenken: blijf rustig en let goed op je ademhaling (vooral op het rustig uitademen). En, niet onbelangrijk, een goede coach naast je bed doet wonderen!
Succes! Groetjes, Karina

Lieve Sonja en alle bolle buiken,
Woensdag 26 juni ben ik bevallen van onze dochter Lucca! Ze heeft gelijk haar eigen weg in geslagen. Waar de bevallingen van Nikki en Floris erg op elkaar lijken, hebben we nu weer een heel andere manier mogen ervaren.
Om 7.45 uur op de uitgerekende datum braken de vliezen. Even snel opgezocht wat er dan wel of niet moest gebeuren. “Verloskundige bellen en verder kan t nog wel een dag duren voor de weeen beginnen.” Dus verloskundige gebeld en daarna ontbijt gaan maken voor mij en de kinderen. Het was studiedag op school en er was nog geen wee te voelen, dus we hadden lekker de tijd. En tussen 10 en 11 zou de verloskundige even komen kijken.
Na het ontbijt tijdens n spelletje voelde ik n eerste wee. Toen om half 11 Tineke langs kwam, hebben we nog rustig kennis gemaakt en overlegd. Ze is weer gegaan en ik zou bellen als t regelmatiger en pijnlijker weg. We hebben toen al wel besloten de kinderen te laten ophalen. Een kwartier later heb ik Sander van zolder gesmst dat we maar weer moesten bellen. Ik kon zelf al niet meer naar beneden komen of bellen.
Er bleek 4 centimeter ontsluiting en dus op naar t ziekenhuis.
Dat hebben we maar net gehaald… In de auto persdrang weggepuft en net de baarkruk in de verloskamer gehaald. 8 minuten daarna is ze geboren. Ik beviel met de deur in huis, zeg maar.
Zo heftig en zo mooi.
We zijn nu n paar slapeloze nachten verder, maar we genieten onwijs met ons 5-en.
Jullie allemaal veel plezier en succes nog met de zwangerschap en zet hem op tijdens de bevalling! We zijn ervoor gemaakt en ook al zijn er momenten dat je denkt dat t niet gaat lukken, zolang alles normaal gaat, kan je t zeker weten!
Groetjes,    Danielle en Lucca

Beste Sonja,
Dinsdag middag 14 mei is onze Hugo geboren. 10 dagen na de uitgerekende datum. Zoals ik had aangegeven zag ik erg op tegen inleiden. Dat is me gelukkig bespaard gebleven want in de nacht na de laatste yogales begonnen de weeën om 4 uur. Om 7:30 begon het serieus te worden en kwamen de weeën frequent en heviger. Om 12:15 kwam de verloskundige. Zij constateerde direct 8 cm ontsluiting. Ik barstte in tranen uit van blijdschap en opluchting. (Ik zag haar al vertrekken met de mededeling dat ze pas over 4 uur terug zou komen)

We gingen direct naar het ziekenhuis. En mijn intuitie daar te willen bevallen was juist geweest. Hugo bleek een sterrenkijkertje te zijn. Het persen duurde daardoor te lang en Hugo’s hartslag daalde. De alarmbellen gingen af en in no time stond er 6 man aan mijn bed voor hartfilmpjes, infusen en weet ik wat meer. Uiteindelijk werd Hugo met de vacuümpomp even om mijn schaambeen gestuurd en was hij snel geboren.
Ik heb mijn best gedaan om rustig te blijven. Is wel redelijk gelukt volgens mij. Ik heb me steeds gefocust op golven en op ademen naar de pijn toe, al was dat nog best lastig uit te voeren. Alles overziend heb ik door jouw lessen het gevoel dat ik mentaal niet beter voorbereid had kunnen zijn. Het bevallen was een pijnlijke, maar mooie ervaring. Ik zou het zo weer doen! Zeker als ik naar dat mooie mannetje naast mij kijk.

We zijn nu bijna een week verder en het gaat heel goed met ons. Ik wordt steeds mobieler en Hugo doet alles volgens het boekje.
Tot ziens en groetjes aan de meiden.
Eline

Hoi Sonja en alle meiden,
Op de ochtend van m’n uigerekende datum, 3 mei, besloot onze zoon geen moment langer te wachten met z’n thuisbevalling. Bij zonsopgang begonnen de weeën. Meteen regelmatig en om de 5 minuten, maar niet zo pijnlijk (ik was rustig). VK gebeld om te melden en onze doula kwam ook onze kant op. Rond 11.00 eerste bezoek van VK, toen bleek dat ik op de wee al op 7 cm te zitten. Surprise! Alles prima op te vangen met ontspanning, ademhaling, bewegen bekken, vertikaal hangen en hurken. Doula erbij is echt fijn! Om 14.00 vliezen doorgeprikt omdat toen ontsluiting beetje stagneerde. Was fijn om het vruchtwater te voelen stromen. Weeën meteen bam- sterker en vrij snel richting baarkruk verhuist om ze daar op te vangen. Vanaf 15.16 niet meer van de baarkruk opgestaan. Mocht toen gaan persen en binnen 20 min was onze prachtige Marijn er. Placenta kwam er netjes achteraan. Baarkruk vond ik super (man achter me om aan te hangen, of doula voor me om aan te hangen), maar je moet op het eind wel echt goed luisteren naar je VK persinstructie (wacht-klein persje-wacht-grote- etc) omdat het heeel snel kan gaan op die kruk! Schade daardoor minimaal gebleven (paar kleine hechtinkjes her en der) Geen knip nodig gehad. Ben heel blij dat ik door m’n lichamelijke en geestelijke voorbereiding en bewuste keuzes (bevallngsplan) zo’n geweldige en rappe bevalling heb gehad Ja, het doet echt pijn tegen het einde, maar als je je gedachten vanaf het begin in de juiste richting gidst, volgt je lichaam totdat Moeder Natuur dat laatste heftige stuk overneemt. Heb vertrouwen daarin!
Heel veel succes allemaal en geniet straks van al jullie prachtige kindjes!
Groetjes Alex.

Hoi Sonja,
Ik ben gisterochtend 10 mei om 11.42 uur bevallen van een prachtige dochter: Silke Teuntje, 3740 gram. De bevalling ging boven verwachting goed, precies zoals ik had gehoopt: om half 6 in de ochtend begonnen heel voorzichtig de weeën, nog goed op te vangen. Om 9 uur werd m’n oudste dochter gehaald en dat was net op tijd, want de weeën waren al behoorlijk in kracht aan het toenemen. Om half 10 kwam de verloskundige en bleek ik al 6 cm ontsluiting te hebben. Een uur later was het bad klaar (dat was ‘n hele klus voor m’n vriend) en kon ik het bad in, even later al volledige ontsluiting en na 6 persweeën werd ze geboren, ze zwom heerlijk de wereld in, was zo ontspannen, nauwelijks gehuild! Ik heb elke wee verwelkomd en bleef rustig en ik denk echt dat het daardoor zo goed is gegaan. De verloskundige was erg onder de indruk….. Dank voor jouw bijdrage hierbij!  Voor alle meiden: geloof in je eigen kracht,, verzet je niet tegen de pijn en je wordt beloond met een pracht bevalling!
Tot snel!,
Liefs, Miriam.

Hoi Sonja, het kwam er de hele tijd niet van je om te mailen of te bellen, wat kun je het druk hebben met zo’n kleine man ;).Het gaat heel erg goed met IJsbrand, hij is erg tevreden vanaf dag 1 en slaapt en eet goed, borstvoeding gaat goed, heel fijn. De bevalling ging dus heel er goed. Tegen verwachting in dus thuis bevallen. Het ging zo goed thuis en de ontsluiting liep zo vlot dat we besloten hebben om het thuis voort te zetten. Alle ontsluitingsweeën met een soort hond weggepuft, hangend met m’n armen en hoofd op bed en dan op m’n knieen. Heb het ook even liggend geprobeerd maar dat vond ik niks. Ik had een paar uur weeënstorm (om de 2 minuten weeën van 2 min. lang, hoorde ik achteraf) maar het lukt om rustig te blijven en ze weer weg te puffen. En op de baarkruk dus bevallen, dat ging erg goed. Liggen vond ik niks, voelde dus precies zoals jij vaker zei, het kindje moet naar beneden en dan liggen voelt zo tegenstrijdig. Ik heb heeeeel veel aan de yoga oefeningen gehad, waarvoor heel veel dank!! zowel in houdingen als in ademhaling, rustig blijven en mijn mantra: hij moet naar beneden en pijn is een goed teken. Al de zwangeren om mij heen heb ik dus ook meteen overtuigd van yoga haha. Heel erg bedankt voor de fijne lessen, ze zijn enorm waardevol geweest voor mij! Ik weet zeker dat mijn bevalling een stuk minder prettig was geweest zonder jouw lessen, dus dank!
En een tip voor alle zwangere dames: ik heb er veel aan gehad om het niet te zien als pijn maar als kracht. Als ik dan middenin zo’n heftige wee zat dacht ik: hoemeer kracht hoe beter! Kom op, we gaan weer die wee te lijf met rustig ademen. Succes!
lieve groeten Sonja

 

Hoi Sonja,
Afgelopen zondag om 01.39 uur is onze prachtige zoon Mats Manuel geboren. Mats is 48 cm en 3300 gram. Hij is 10 dagen te laat maat na 2x strippen begon begin van de avond voorzichtig de weeën toch spontaan, anders was er maandags ingeleid. Om 2100 uur na 2 uur goede weeën om de 4 min was er nog maar 2 cm…..1.5 uur later na een weeënstorm kon ik niets meer met ‘ik ben rustig’, ik raakte in paniek. Zo lang zoveel pijn kon ik niet aan. Ik wilde naar het ziekenhuis voor een ruggenprik. Maar wat bleek, 8 cm! Dan blijf ik thuis! Daar had niemand op gerekend maar het is gelukt! Persen was even moeilijk want best eng,maar toen ik doorhad was ie er zo. Placenta kwam ook snel maar daarna teveel bloed verloren dus alsnog met ambulance naar t ziekenhuis. Dat was erg jammer en naar maar het geluk is er niet minder om. Na 1 dagje ziekenhuis nu lekker thuis opstarten. Wat heb ik veel aan jou gedacht en gehad. Onwijs bedankt voor alles, ik raad iedereen jouw begeleiding aan en gun iedereen een thuisbevalling. Echt prachtig. Het kaartje komt jouw kant op en ik kom graag naar een baby terugkom ochtend o.i.d. als dat er is. Nogmaals onmetelijke dankbaarheid voor jouw lessen.
Liefs, Heleen en Mats!Hoi sonja,
Afgelopen vrijdagochtend om 10.18 uur is onze kanjer van een zoon Ferre geboren. De vliezen braken woensdag nacht (na de yoga dus 🙂 !) De vliezen waren wat te lang gebroken voor de weeen begonnen en Ferre uiteindelijk 32 uur later is geboren vandaar dat het medisch werd en we voor controle op infectie gevaar en dergelijke nog een nachtje in het ziekenhuis moesten blijven. Maar alles is verder prima verlopen, we zijn zaterdag ochtend beide in goede gezondheid thuis gekomen en we zijn heerlijk aan het genieten van elkaar. Bedankt voor alle goede tips en de gezelligheid met elkaar. Ik heb van de yoga en iedereen genoten. Wens de andere meiden maar veel succes en geluk toe! Groetjes en tot op de terugkom dag!
Wanneer is die? Annemarie LaanHi Sonja,
Ik wil je weer hartelijk danken voor de fijne lessen die ik bij jou heb mogen volgen. Ik ben uiteindelijk (na een zware zwangerschap) heel relaxed de bevalling ingegaan. Zelfs toen ik het enorm zwaar had, vond de assistent gyneacoloog het er zo relaxed uitzien dat ze dacht dat de haar vervanger voor de volgende shift wel kon voorstellen (alsof ik daar besef van had hangend aan het bed de weeen weg te ademen). Alleen kon ik op het eind weer de persweeen niet wegademen en kwam Berend weer snel (18.00 in ziekenhuis met minimale krampen en 21.45 uur is hij geboren). liefs Karin
Hai Sonja,
Het is inmiddels alweer 5 dagen geleden, dat ik zaterdagmorgen, geen leven meer voelde, terwijl Roza-Linde ontzettend druk was in mijn buik. Ik liep die morgen helemaal leeg, ontzettend aan de diarree. Om een uur of 11 was de verloskundige er en het hartje klopte hartstikke goed, maar toch maar even langs het ziekenhuis. Ook hier was de ECG prima in orde, maar de echo liet weinig tot geen beweging zien. Na een uurtje lopen weer een echo gemaakt en weer het zelfde verhaal. We zijn ‘s avond om 20 uur weer teruggekomen voor weer een echo. Weer hetzelfde verhaal. Toen besloten om te blijven en ze wilden zondagmorgen bekijken of ik evt ingeleid zou moeten worden. Rond 21 uur is er gekeken of er al ontsluiting was en ik zat op 2 cm (ik was erg verbaasd), maar ja 2 cm zegt ook niet zoveel. Om 22.40 opnieuw aan de CTG en na een half uur werd deze beoordeeld, ong. 3 weeën per 10 min. David was in middels teruggekomen met de spullen. Hij mocht blijven slapen. Rond 00.00 begon ik over te geven en werd ik weer aan de monitor gelegd. Uiteindelijk werd ik naar de verloskamer gebracht en de weeën waren heel heftig en snel achter elkaar. Ik liet ween dat ik moest plassen, dus hup naar de wc en toen zei ik dat ik ook moest poepen, dus snel van de wc af en hup een controle. Het bleek dat ik op 10 cm zat. Moest de persweeën weg zuchten, wat was dat moeilijk. Toen ik dan mocht persen was in 3 minuten Roza-Linde geboren om 01.00 uur en 7 min hierna de placenta. Lichtelijk ingescheurd, dus toch wat hechtingen. Met Roza-Linde was alles prima in orde. De navelstreng was aan de korte kant en ik bloedde nogal. Maar dat ging snel goed. Iedereen stond versteld van de snelheid van de bevalling. Ik had ook geen idee dat het er aan zat te komen. We zijn zondagmorgen om 09.30 uur naar huis gegaan. We mochten namelijk zelf weten of we direct naar huis wilden of dat we wilden blijven. Ze hadden het namelijk heel rustig in het ziekenhuis. Naweeën waren heel heftig en al met al vond ik alles erg heftig. Het gaat hartstikke goed met ons en hoop je na de vakantie te zien op de terugkomdag. Vwb de yoga dat laat ik je weten. Een fijne vakantie!!!

Groetjes, David, Henrieke, Emma-Fien en Roza-Linde

Hoi Sonja,
Afgelopen maandagavond is onze zoon Moos geboren! 4390 gram zwaar en een prachtig koppie zwart haar. Bevalling is prima gegaan, heeft een uur of 6 geduurd en dat is voor mij erg lang. Ik vond het echter wel fijn, de weeen bouwden zich mooi, geleidelijk op. We zijn thuis begonnen, maar helaas bleek Moos in het vruchtwater gepoept te hebben en moesten we verder in het ziekenhuis. Jeroen heeft als een idioot spullen bij elkaar geraapt, want ik had natuurlijk niets klaargezet… Aan het eind was het allemaal even heel heftig, ik heb een flinke tijd persweeen moeten wegpuffen omdat ik nog geen volledige ontsluiting had en de gyn er geen vertrouwen in had dat dat met een paar minuten gepiept kon zijn als ik maar zou gaan staan ipv in dat bed blijven liggen aan die draden. Ze wilde dus perse een infuus aanbrengen omdat ze vreesde dat mijn baarmoeder uitgeput zou raken en niet meer zou samentrekken na de geboorte. Dit zou een risico zijn bij een vijfde bevalling. Ik heb er een kwartier uitstel uit weten te onderhandelen en vervolgens heeft ze ondanks de extra cm’s die dat kwartier staan me opleverde toch dat infuus aangebracht, binnen 5 minuten na het aanbrengen van het infuus hield ik het echt niet meer en is Moos in 2 persweeen geboren. Dus lekker toch helemaal op eigen kracht gedaan! Mij is nu weer gebleken dat het verloop van een bevalling echt niet te voorspellen is, iedere bevalling verloopt weer anders. En zwaartekracht doet echt veel goeds, blijven liggen vertraagt de boel echt onnodig. Ik heb niets meer aan mijn eigen tips, want Moos is echt ons allerlaatste kind, maar wellicht kan een ander er nog wat mee. Doe je iedereen de groeten? Hartelijke groet, Marijn
Dag Sonja,
Op Goede Vrijdag ben ik bevallen van mijn derde dochter. Ze heet Plume en is kerngezond. Tot 4 cm heb ik rustig kunnen opvangen, in de lotus, ogen dicht en constant ademhalingsoefeningen, dat ging erg goed, rustig en ontspannen. Bij 4 cm werden mijn vliezen gebroken en werd alles in gang gezet voor de ruggeprik die ik graag wilde. Er kwamen direct knalweeen en een supersnelle ontsluiting, waardoor er geen tijd meer was om de prik te zetten! Ik ging van 4 naar 10 cm in nog geen 3 kwartier. Met 1 pers werd Plume geboren. Wow!  Ik heb erg veel baat gehad bij de yogalessen. Ook al was het mijn derde bevalling, ik heb het anders kunnen beleven en ervaren doordat ik veel meer ontspannen was dan vorige keren. Ook tijdens de weeenstorm na het breken van de vliezen, was mijn lichaam ontspannen. Het lukte me niet om de weeen op te vangen (er zat geen pauze tussen) en ik zat te vloeken en te tieren, maar Hugo bleef me er op wijzen dat ik mijn lichaam keurig bleef ontspannen en dat het er vooral aan de onderkant volledig ontspannen uitzag. Ik bleef de adem naar m’n buik sturen en liet de weeen hun werk doen (hoe afschuwelijk het ook was!) waardoor de ontsluiting razendsnel ging. Bedankt voor de leuke en gezellige yogalessen, en we zien elkaar zeker weer.
groeten, Silvia Kroon

 Hoi Sonja,

Het is al weer twee weken geleden dat onze dochter werd geboren, maar ik wil je toch nog even laten weten dat alles erg goed met ons gaat. Het leven met twee kinderen is wel erg druk, vandaar dat ik nu pas tijd heb om iets van me te laten horen.
Op dinsdag 2 februari om 7.15 uur braken mijn vliezen. Heel netjes, met kleine beetjes verloor ik vruchtwater. Ik heb me wat dat betreft dus onnodig zorgen gemaakt over ons witte tapijt in de slaapkamer…
Omdat ik zelf had bedacht dat het mooi zou zijn om op 02-02-2010 te bevallen was ik erg blij met het breken van mijn vliezen.
Helaas gebeurde er verder de hele dag helemaal niets. Tonnis is gewoon aan het werk gegaan, Mees is lekker gaan zwemmen met opa en ik maar wachten.
Na het zwemmen is Mees gelijk met mijn ouders mee naar huis gegaan, had ik de tijd voor mezelf en hoefde ik me daar in ieder geval niet druk meer om te maken.
Om 10.00 uur heb ik de verloskundige gebeld omdat we hadden afgesproken dat het direct zou laten weten als er iets was begonnen. Dit vooral voor mijn gemoedsrust.
Om 13.00 uur kwam ze langs en de baby zat nog heerlijk rustig in mijn buik.
Om 20.00 uur kwam ze nog eens langs en met mij en de baby ging alles nog steeds goed. Wel af en toe een krampje, maar dat mocht geen naam hebben. Afwachten dus…
Rond 23.30 uur zijn we toch maar ‘gewoon’ gaan slapen. 02-02-2010 zou niet de geboortedag van ons kindje worden.
Om 01.00 uur had ik direct erg heftige weeën die ik maar moeilijk op kon vangen.
Om 01.45 uur belde Tonnis de verloskundige, ik had zelf het gevoel dat het al erg opschoot en de weeën werden steeds zwaarder. Ondanks dat er geen enkele regelmaat in de weeën zat, kwam de verloskundige er direct aan. Ze wist dat mijn vorige bevalling snel was gegaan en dat ik me daar voor deze keer best zorgen over maakte.
Om 02.10 was ze bij ons en om 02.30 uur bekeek ze hoe het met de ontsluiting was. En ondanks dat ik het gevoel had dat we al een aardig eind op weg waren, had ik tot mijn grote verbazing maar 2 cm ontsluiting…de moed zonk me wel een beetje in de schoenen.
De verloskundige ging niet meer weg, maar kwam zo nu en dan helpen met het goed weg zuchten van mijn weeën, want daar had ik toch echt wel moeite mee. De rest van de tijd bleef ze beneden en waren Tonnis en ik, net als bij mijn eerste bevalling een super goed team.
Ik moest ineens nodig plassen en onderweg naar het toilet had ik zeer heftige weeën. Toen besloten we, ondanks dat ik mijn hele zwangerschap stellig heb volgehouden dat ik in het ziekenhuis wilde bevallen, dat we thuis zouden blijven. De rit naar het ziekenhuis zag ik zeker niet zitten en dit besluit gaf me rust.
Bij elke wee, hield ik krampachtig de spijlen van ons bed vast. Mijn onderlichaam ontspannen lukte helemaal niet meer.
Rond 3.45 uur overviel ineens een gevoel van paniek mij. Ik had persdrang!
Tonnis riep Ingrid en zij keek naar mijn ontsluiting. Die was volledig.
Om 4.00 uur mocht ik mee persen en om 4.10 uur zei Ingrid me mijn armen uit te strekken en kon ik zelf mijn dochter aanpakken.
Onze prachtige dochter Fiene is geboren!
Een bevalling van 3 uur, van begin tot eind. Nog veel sneller dan de eerste keer. En zeker ook heftiger dan de eerste keer.
Maar wat een ontzettend groot wonder om na die intense inspanning zo’n mooi meisje in mijn armen te hebben.
Voor ons is 03-02-2010 de mooiste dag van dit jaar!
Nu na 2 weken hoort ze er al helemaal bij en hebben we onze draai al aardig gevonden. Haar broer Mees was een rustige baby, maar Fiene is nog veel rustiger. Een zeer tevreden meisje dus.
Ik hoop jou en de andere mama’s begin maart te treffen met hun baby’s. Hoe gaat dat in zijn werk? Laat je het ons weten via de mail? Je hebt nu in ieder geval mijn mail adres.
Bedankt voor de gezellige yoga lessen (ook deze keer weer) en tot in maart.
Groetjes, Jessica

Beste Sonja,
Door de hectiek van de afgelopen dagen ben ik je vergeten te smsen, vandaar dit mailtje.
22 december ben ik via (gelukkig) de geplande badbevalling op de valreep bevallen van een prachtige zoon, Valentijn!   Ik was inmiddels al 12 dagen overtijd en het inleiden in het ziekenhuis op 24 december stond al gepland.   Na een aantal verdrietige momenten had ik me volledig neergelegd bij het feit dat ik ingeleid zou worden toen plots dinsdagnacht 22 dec. om 1.00 uur mijn vliezen braken. Wat waren mijn man en ik blij, dit betekende dat de badbevalling toch nog een kans maakte. Ongeveer 3 kwartier later kwamen de weeën langzaam op gang. Tegen 4.00 uur ‘s nachts werden ze toch wat heftiger en is mijn dochter naar mijn schoonouders gegaan, ik kon haar (al lag ze heerlijk te slapen) niet meer in huis hebben, dat voelde vreemd.. Om half 8 kwam de verloskundige langs, helaas, pas 4 cm ontsluiting, maar ik mocht van haar al in het bad, die dus vol laten lopen en om half 9 ingegaan. In het bad is het enorm snel gegaan, na bijna 2 uur voelde ik dat de weeën waren veranderd en dacht ik, de verloskundige moet nu komen, ze kwam en gaf aan dat ik direct mocht persen! Ik was verbaasd dat de ontsluiting zo snel was gegaan, 25 minuten later om 11.00 uur kwam Valentijn zwemmend ter wereld! Nog even onder water gebleven, een prachtig gezicht, zo rustig en sereen..    Valentijn en ik maken het bijzonder goed! Ik herstel snel en Valentijn drinkt goed en is erg zoet!   Ik wil je via deze mail heel erg bedanken voor de lessen die ik bij je heb gevolgd! Ik heb ontzettend veel aan de yogalessen gehad. Je stem zat constant in mijn hoofd. Door blijven ademen, ontspannen, richting de buik, ik ben rustig X 10! Daardoor heb ik de opbouw erg bewust meegemaakt en was het opvangen van de weeën goed te doen. Een totaal andere ervaring dan mijn 1e bevalling.  Mijn dank is groot! Je hebt een grote rol gespeeld bewust bij mijn lichaam te blijven! Ik kijk uit naar de terugkomdag, ben benieuwd hoe het bij de andere dames is gegaan.
Groetjes,  Irene Meerleveldt

Hallo Sonja,
Eindelijk dan een berichtje van mij, een kort berichtje over mijn ervaringen als kersverse moeder en – nog belangrijker – fotootjes van Jur.
Allereerst moet ik zeggen dat de bevalling is meegevallen, voor zover een bevalling meevalt. Het is keihard werken en veel pijnigheidjes wegpuffen, maar je moet en als zo’n klein ventje dan op je buik ligt ben je inderdaad alles vergeten.  Hoewel…
De bevalling in het kort:
Maandag 5-10, vanwege een hoge bloeddruk voor controle toch naar het ziekenhuis. Er blijkt ook iets van weeën op de CTG te zien. Zullen we vandaag of morgen papa en mama zijn?
De weetjes (achteraf hè) blijven komen, bloeddruk zakt, bloed en urine is goed. De kleine laat nog op zich wachten…
Zaterdag 10-10 om 12 uur: hee, ‘k plas in m’n broek!
18 uur: getverdemme, zal het dan toch vruchtwater zijn?
20 uur: verloskundige gebeld en Werner kan gewoon naar waterpolo.
23 uur: Oh, dus dat is een wee, nu snap ik het advies: als het zover is, weet je wat een wee is.
Zondag 11-10 om 4 uur: iedere 4 minuten weeën.
6 uur: de verloskundige komt langs, nog weinig aan de hand…
9 uur: vanwege vruchtwaterverlies, melden we ons in het ziekenhuis.
10 uur: aan de CTG, het kindje en de weeën worden in de gaten gehouden.
11 uur: zei ik dat ik douchen tijdens een bevalling stom vond? Vast niet, het is heerlijk!
13 uur: er is lunch, wat jammer dat ik ondanks de trek niets binnen houdt.
13.15 uur: nog maar 6cm ontsluiting, dit kan ik toch niet nog zo lang volhouden…
13.20 uur: houdt de pijn dan nooit op?
13.25 uur: Werner drukt op alarm, hartslag van het kindje verdwijnt een poosje.
13.29 uur: Baby blijkt last te hebben van de snelle indaling.
13.30 uur: huh? Wat voel ik nu, lijk wel te willen persen.
13.42 uur: zeggen ze nu dat ik lopend naar de verloskamer moet?
13.43 uur: verwachten ze nu echt dat ik overspring van een lekker bed naar een hard opklapbaar verlosbed? Laat me op z’n minst die perswee even wegwerken…
13.45 uur: Jippie, ik mag persen.
13.50 uur: wow, wat een pijn: hij moet nu geboren zijn… Wat een tegenvaller, ze zeggen dat het nog wel een uur kan duren. Gelukkig heb ik nu meer rust dan net met die weeënstorm.
14.12 uur: ik krijg het persen onder de knie, of eigenlijk in de knie. Ik kan ook nog naar buiten kijken, het regent een beetje.
14.16 uur: hee, wat doet die grote injectienaald en schaar daar nou?
14.18 uur: met mijn puf, kwat ik de verloskundige even lekker om haar oren. Sorry!
14.21 uur: wat zeggen ze nou allemaal? Laat mij maar lekker schreeuwen, ik laat niet meer los!
14.23 uur: daar is ie!
14.26 uur: ons kindje wordt ons aangereikt, ik zie zijn kontje als eerst! Zie je nou wel, het is een jongetje! Jur is geboren! Ik vind dat hij niet huilt, hij hoort toch te huilen, waarom huilt hij nou niet? Jur ligt op mijn buik en wordt afgedroogd, hij ademt en hij huilt!

Daarna: Na het opknappen van mijzelf en het aankleden van Jur liggen we samen op zaal. Ik vind hem het allermooiste mannetje van de hele wereld. Een mannetje met een mooie mond, een pittig neusje en heerlijke oogjes. Hij lacht alleen naar mij en knipogen kan hij ook al J. Hij maakt hele grappige geluidjes, die me wakker houden. Na een nachtje ziekenhuis en 24 uur observatie mogen we lekker naar huis! In de tuin staat inmiddels de ooievaar op zijn nest en het huis is versierd met slingers en ballonnen. We hebben een hele fijne kraamhulp, het huishouden draait gewoon door, ik word goed verzorgd – bijna betutteld! – door Werner en de kraamhulp.  Heel veel groeten, Karina

Hallo Dames,
Zaterdag 14 juni om 12.57 uur ben ik bevallen van onze heerlijke zoon Tyco! Zaterdag ochtend werd ik wakker en ging naar het toilet toe, daar voelde ik een raar gevoel in mijn buik maar schonk er eigenlijk geen aandacht aan. Het gevoel kwam zo nu en dan wel eens terug, maar wist eigenlijk niet wat het was. Op een voorlichtingsavond zei de verloskundige namelijk: Als je denk dat dit een wee is, dan is het t niet, want als je een wee hebt weet je zeker dat het een wee is. Aangezien ik niet het idee had dat het een wee was is Paul ‘s morgens om 8 uur gewoon naar zijn werk gegaan, ik ben lekker mijn ding gaan doen en om 10 uur dacht ik: Als dit geen weeën zijn, dan weet ik niet wat het wel zou moeten zijn. Dus echt overtuigd was ik nog niet, maar toch maar Paul bellen. Op de terugweg in de auto de hele tijd aan de telefoon gehangen met hem. Paul concludeerde dat het gevoel ongeveer om de 2 a 3 minuten er was en als hij thuis zou zijn meteen de verloskundige wilde bellen. Ik dacht, bel jij maar dat stelt jouw gerust. Hij de verloskundige bellen zegt zij tot mijn verbazing: Ik kom er meteen aan! (!!??!!??) Toen de verloskundige er eenmaal was moest ik op bed gaan liggen voor inwendig onderzoek en wat bleek: Ik had al 8 cm ontsluiting!! Binnen een uur had ik volledige ontsluiting en moesten ze mijn vliezen breken en na een uur persen was onze kleine man op deze wereld. Met Tyco gaat het helemaal goed, hij is 4100 gram en 54 cm. Tot op de terugkomdag! Groetjes Shanti

Hallo Dames,
Zaterdag 14 juni om 12.57 uur ben ik bevallen van onze heerlijke zoon Tyco! Zaterdag ochtend werd ik wakker en ging naar het toilet toe, daar voelde ik een raar gevoel in mijn buik maar schonk er eigenlijk geen aandacht aan. Het gevoel kwam zo nu en dan wel eens terug, maar wist eigenlijk niet wat het was. Op een voorlichtingsavond zei de verloskundige namelijk: Als je denk dat dit een wee is, dan is het t niet, want als je een wee hebt weet je zeker dat het een wee is. Aangezien ik niet het idee had dat het een wee was is Paul ‘s morgens om 8 uur gewoon naar zijn werk gegaan, ik ben lekker mijn ding gaan doen en om 10 uur dacht ik: Als dit geen weeën zijn, dan weet ik niet wat het wel zou moeten zijn. Dus echt overtuigd was ik nog niet, maar toch maar Paul bellen. Op de terugweg in de auto de hele tijd aan de telefoon gehangen met hem. Paul concludeerde dat het gevoel ongeveer om de 2 a 3 minuten er was en als hij thuis zou zijn meteen de verloskundige wilde bellen. Ik dacht, bel jij maar dat stelt jouw gerust. Hij de verloskundige bellen zegt zij tot mijn verbazing: Ik kom er meteen aan! (!!??!!??) Toen de verloskundige er eenmaal was moest ik op bed gaan liggen voor inwendig onderzoek en wat bleek: Ik had al 8 cm ontsluiting!! Binnen een uur had ik volledige ontsluiting en moesten ze mijn vliezen breken en na een uur persen was onze kleine man op deze wereld. Met Tyco gaat het helemaal goed, hij is 4100 gram en 54 cm. Tot op de terugkomdag! Groetjes Shanti

Goedemiddag Sonja,
Naast mijn smsjes wil ik je ook via deze weg bedanken voor je adviezen. Door plotseling zwangerschapsvergiftiging in het midden van de 37ste week, moest
ik eerder bevallen. Gelukkig mocht ik wel gewoon bevallen en werd het geen keizersnede.Helaas wel in het ziekenhuis. Ik wilde graag thuis bevallen.De weeen kon ik goed opvangen door middel van het aangeleerde ademhalingsmethode.Ik was erg rustig en ontspannen. Ik denk dat ik hierdoor ook de pijn niet als erg heb ervaren.Helaas hielden mijn persweeen er na 1,5 uur persen mee op, waardoor ik aan het infuus moest.Uiteindelijk ben ik ingeknipt en is de baby gehaald met de vacuumpomp. Wat ik overigens niet als erg heb ervaren. Ik was erg bezig met mijn ademhaling en met ontspannen. Mijn man heeft veel aan de partnerles gehad. Hij ademde ook hard met me mee, wat ik erg fijn vond. Jouw stem bleef tijdensde bevalling in mijn hoofd zitten wat mij gesteund heeft. Al de dingen die je tijdns de lessen hebt verteld en de foto’s uit het boek zag voor me en hoorde ik. Echt super. Na de geboorte van onze mooie dochter zei de arts dat het haar erg opviel dat vrowen die naar zwangerschapsyoga zijn geweest opvallend rustig zijn tijdens de bevalling. Wat ook goed werkt is het zoemen om debaby te troosten. Superrrrr……dank je wel…..Linda

 Hoi Sonja,
Hierbij wil ik je bedanken voor alle leuke zwangerschapsyoga lessen. We hebben er tijdens de bevalling veel aan gehad. Ook de partneravond vonden we erg nuttig. Bij de drukpunten voor de rugweeën en de ademhaling tijdens de weeën hebben we nog even aan je gedacht. Het wachten tot de bevalling duurde erg lang, 13 dagen na mijn uitgerekende datum kwam de bevalling dan toch nog spontaan op gang. ’s Ochtends gingen we voor controle nog even naar de gynaecoloog en eenmaal aan de CTG dacht ons kindje dan kom ik maar meteen vandaag. Het eerste uur aan de CTG slechts 1 cm ontsluiting en kwamen de weeën langzaam opgang maar toen ze er eenmaal waren volgden ze elkaar snel op en kreeg ik een weeënstorm. Na een uurtje hevige (rug)weeën braken mijn vliezen en werden de weeën nog sterker en had nog maar 3-4 cm ontsluiting. Twee uur later had ik persdrang en mocht gelukkig ook vrij snel meepersen. Na een uurtje persen werd er besloten om een knip te geven en twee weeën later (na een bevalling van 6,5 uur) was onze zoon Simon geboren. Simon was bij de geboorte 51 cm en woog 3700 gram. Een erg tevreden baby en gelukkig is dat nog steeds zo. Nu genieten we samen van de baby yoga lessen die ook erg gezellig zijn. Ik hoop dat je nog veel zwangerschap- en baby yoga lessen mag geven, wij hebben er in ieder geval van genoten! Groetjes, Marjon

Beste Sonja, Hierin Westzaan gaat alles goed en naar wens. Ons ventje groeit prima en is erg lief! Vanaf zijn geboorte staan zijn oogjes al wagenwijd open en dat is nog steeds zo, erg nieuwsgierig. Ik hoop dat jullie afgelopen vrijdag een leuke ochtend hebben gehad. Ik heb enkel alleen nog last van mijn rug/nek, vandaar dat ik hiervoor naar de fysio ben gegaan. Verder heb ik je mijn bevallingsverhaal beloofd! Bij deze! Finn is twee weken langer blijven zitten, dus op mijn verjaardag (22 januari) mocht ik het ziekenhuis in en werd ik ingeleid. Ik had al 1 cm ontsluiting, het vruchtwater zag er nog prima en voldoende uit, kortom hij had zo nog even gezeten! (Ik heb hem ook veel te veel verwent met lekkere warme appelbollen!)  Op de 22e was het volle maan, dus een babyboom in het ziekenhuis. De verloskamers waren druk bezet. Ze hebben mij ’s ochtend gel gegeven, ’s middags om 1 uur had ik 2 cm ontsluiting. Eigenlijk hadden ze mij een Infuus moeten geven en door moeten zetten, maar door de babyboom moest ik van de verloskamer af. Deze moest vrij gemaakt worden voor iemand die op dat moment moest bevallen. Kortom ik ging van de ene naar de andere kamer (had zelf al hevige ontsluitings weeën, maarja in hun ogen was ik nog geen spoed geval en kon ik het nog wel even ophouden!) Toen ben ik naar een 4 persoonskamer op de afdeling gebracht voor de nacht, erg leuk met die weeën zitten tijdens het visite uurtje van mijn kamergenoten! Ik kreeg een slaappil en hebt dit vol kunnen houden tot 4 uur ’s nachts. Ik ben naar de gang gegaan en heb gezegd zet mij hier maar op een stoel neer want anders maak ik de kamer genoten wakker met mijn gedraai in bed. Toen mocht ik naar de verloskamer (ze zagen gelukkig dat ik het nu echt niet meer kon ophouden!) Ronald heb ik gebeld en kwam, toen zijn om 7 uur mijn vliezen gebroken en heb ik een infuus gekregen.Toen begonnen de ontsluitings weeën wel hevig te worden, het infuus ging steeds hoger. Ronald wist niet wat hem overkwam, ik was zo relaxed, ik ben op zijn stoel gaan zitten (ik had nu wel genoeg bed gezien) en nam een kussen onder mijn schouder om mijn hoofd te ondersteunen en keerde in mijzelf. Ik heb gevraagd of hij naar de gang wilde gaan (ik moest deze vervelende pijn zelf verwerken!), hij ging een krantje lezen. Om 11.45 uur begonnen de persweeën en had ik 9 cm ontsluiting, en Sonja wat denk je, was al het personeel weer bij andere bevallingen bezig en moest ik het weer ophouden! De zuster die bij mij ging zitten was net 2 weken in dienst en melde de arts assistent dat ik het echt niet meer op kon houden, toen kwam er een noodteam en was ons ventje om 12.30 uur geboren! Wat een opluchting, een knipje en hij was er uit! Toen verloor ik 1 ½ liter bloed, iedereen werd druk en druistig om me heen! Ik kreeg nog een infuus met zoutwater en pillen. Dat was namelijk niet goed zoveel bloed. Ik merkte er zelf niets van en vroeg wat er aan de hand was? Later bleek dat mijn HB gehalte nog erg goed en hoog was (ondanks het vele bloedverlies), de zusters zeiden dat ik anders wel weg had kunnen zakken. Ze hebben het binnen gehecht en toen ben ik maar gaan zingen om het nog een beetje gezellig te maken. Ronald was Finn aan het wegen en aankleden, want die werd ook meteen weggehaald, ik vond het paniek om niets! Achteraf gaven ze me gelijk, toen ze me HB gehalte wisten. We zijn erg blij met Finn, we willen niet meer zonder hem, wat een rijk bezit! Na een minuut hadden we pas gekeken wat het was. Daar ben je in eerste instantie niet mee bezig! De Yoga heeft mij goed geholpen te ontspannen, Merci daarvoor! Sonja tot de volgende zwangerschap! Finn en ik hebben veel lol gehad tijdens de lessen! Groetjes Ans van S.

23-10-07 Beste yogavriendinnen!!!
ik wil jullie vol trots vertellen dat ik en mijn vriend manuel op 22-10-2007 hele trotste ouders zijn van onze dochter Naima Renee Rodrigues!! ik bleek voor de 2e keer blaasontsteking te hebben maar ondertussen ook weeen die een week hebben geduurt zonder er erg in te hebben!! zaterdag en zondag een aantal uurtjes in het ziekenhuis gelegen voor pijnstillers zodat ik lekker kon gaan slapen!!(ik was al helemaal uitgeput) zondag toen ik weer wakker werd had ik hele erge persdrang. terwijl ik 4 uurtjes ervoor ben gaan slapen met 1 cm ontsluiting. na dat ik dus wakker werd lag onze dochter al binnen 10 min persen al in me armen!!! alles is verder prima verlopen!!! zo’n zwangerschap en bevalling gun ik iedereen!! geen klachten niks!  Naima is om 3:58 geboren, ze weegt 2710 gram en is 46 cm klein!! een erg klein poppetje dus!! verder wil ik iedereen een goeie bevalling wensen en heel veel plezier in de kraamtijd!!! dat is echt super leuk!! en sorry nienke ik hoop niet dat ik je voor ben!!
groetjes Chantal S.

12-11-07
Halooooo allemaal!
Ik ben zelf ook een trotse mama van een zoon!!!!
Op maandag 12 November is ons zoontje Maxwell Joe geboren! Het was echt een klein mannetje (2860 gram en ongeveer 45 cm ‘lang’). Vandaag zijn we naar het consultatiebureau geweest om te wegen en hij is al 120 gram aangekomen!!!
De bevalling:
Ik ben thuis bevallen en het begon s’ochtends om 9.00. Ik voelde me niet zo lekker en moest steeds naar de wc, maar had de avond daarvoor erg vet gegeten, dus dacht in eerste instantie dat ik daar last van had. Toch twijfelde ik en heb nog even snel mij koelkast gesopt, omdat die er niet uitzag en ik me anders dood zou schamen. Rond twaalf uur ging ik nog even douchen en toen kwam die drang weer. Ik wist niet hoe snel ik naar de wc moest en werd bijna niet goed. Toen toch maar mijn partner huilend opgebeld of hij naar huis wilde komen. Hij was om half een thuis en toen kwamen er toch echt wel weeen. Hij meteen de verloskundige bellen, ik tegenstribbelen omdat ik nog lang geen uur om de 5 min weeen had. vijf minuten later kwamen de weeen dus echt met maar 1 a 2 minuten pauze ertussen. De verloskundige was er ongeveer om 13.15 en toen ze me ging toucheren had ik al drie cm ontsluiting. Dat was ongemerkt dus best hard gegaan, maar ik had te vroeg gejuigd. De weeen waren erg heftig met amper pauzes en mijn ontsluiting ging verder volgens de boekjes 1 cm per uur. De verloskundige bleef lang bij me omdat het zo heftig was, maar al met al schoot het niet op. Ze is twee keer kort weggegaan. Na heel veel houdingen te hebben aangenomen (2x in bad geweest, zitten, liggen enz) Moest ik nog even op de baarkruk. Ik had namelijk 9cm ontsluiting, maar bleef daar een beetje op. Ik mocht toch weer in bed en had 9.5 cm ontsluiting. Over de laatste halve cm heb ik een uur gedaan. Dit was heel heftig, ook omdat ik al persdrang had. Ik mocht dan ook bij elke wee een klein beetje meepersen en de rest moest ik wegpuffen. Dit was erg zwaar, want pauzes tussen de weeen had ik nog steeds amper.
Eindelijk was het moment gekomen dat ik mocht persen en natuurlijk toen voelde ik de weeen niet goed meer en had ik opeens pauzes ertussen. Op een gegeven moment deed het zo’n pijn en kon ik niet meer (het moment dat je kindje er al bijna is) Ik vroeg hoelang ik al bezig was en dacht echt dat ik nog een half uur moest persen of zo en was mezelf geestelijk aan het toespreken hoe ik dit moest gaan doen. Maar bij de volgende wee was hij er al! (Om 20.02) Het ging opeens heel snel. Ze zeiden helemaal niet nog een paar keer en dan is hij er, dus ik snapte er niets van! De eerste 10 seconden was ik helemaal in de war. En toen opeens helemaal bij. Hij ademt niet jullie moeten het slijm wegzuigen (terwijl ze druk aan het wrijven waren) En ze wilde de klem al op de navelstreng zetten. Ik was helemaal alert en vroeg of hij dan al uitgeklopt was. Dat was niet zo, dus hebben ze even gewacht. Zijn gezichtjes had ik nog helemaal niet gezien omdat ik helemaal niet besefte dat hij er al was, dus dat liet mijn moeder (die was er ook bij)  me met een spiegeltje zien, omdat ze nog bezig waren. En zijn piemeltje heb ik ook drie uur later pas gezien. Ik dacht er helemaal niet aan. Was zo blij dat alles goed was! Alle pijn was ik meteen vergeten. Ik dacht echt dat ik nog wel een half uur moest en wist echt niet hoe ik dat moest gaan doen en toen was hij er al! Ik sluit me dan ook volledig aan bij alle cliché verhalen dat je de pijn zo bent vergeten.
Het was dus eigenlijk echt een bevalling uit de boekjes( ook niet gescheurd) en we waren echt een goed team met z’n allen. Ik heb ook zoveel steun aan mijn partner gehad. Had het echt niet gered zonder hem.
Aan de yoga heb ik eigenlijk niet zo veel gehad. Misschien dat je daardoor bewust rustig probeert te blijven en op je buikademhaling let, maar als je heftige weeen hebt red je het echt niet alleen met ademen. Mijn moeder wist dat ik niet had geleerd om te puffen en zei dat meteen tegen de verloskundige die me daarmee hielp. Mijn schoonzusje had als tip tegen je zelf te zeggen (eigenlijk puffen) deze wee komt nooit meer terug en daar heb ik nog het meest aangehad.
Dus maud misschien heb jij er nog iets aan!
Met ons gaat het in ieder geval hartstikke goed! De kraam tranen (vooral van geluk!) zijn een beetje over. (hebben jullie daar ook zo’n last van gehad?) Ik ben er ook weer helemaal, pas al mijn kleren al weer!!!! De kilo’s vliegen eraf Heerlijk!!!!!!! Maxwell drinkt super uit de borst, en ik had niet gedacht dat ik dat zo leuk/mooi zou vinden. (ik wilde eerst flesvoeding geven, omdat dat makkelijker leek) Het gevoel dat ik vandaag had toen ze zei dat hij 2980 gram was en dus zo goed gegroeid door mijn voeding is niet te beschrijven. Heel bijzonder dat ik het zo mag doen. En ik ben blij dat ik die keus heb gemaakt. Had het niet willen missen.
Nou dit was wel een heel uitgebreide versie. Ik stop er maar mee hoewel ik nog uren door kan tikken. Het heeft even geduurd voordat ik wat van me liet horen, maar als ik eenmaal begin zit er bijna geen stop op.
Meiden ik ben heel benieuwd hoe het met jullie gaat en met alle kids.
Zou het leuk vinden om nog wat van jullie te horen!
Groetjes van een super trotse mama, die rustig verder zweeft op een roze wolk!

19-11-07
Beste yogameiden,
Eindelijk kan ik weer zitten en achter de computer kruipen om jullie te vertellen dat ik voor de 2x mama ben geworden van een prachtige zoon. Hij is woensdag 14 november geboren om 10:31 uur en heet Dino Hamid (zijn tweede naam is een Afghaanse naam; zo heette de vader van Hanif).
Mijn bevalling is als volgt gegaan.
Dinsdagavond verloor is wat vruchtwater en bloed. Ziekenhuis gebeld. Moest langskomen voor een hartfilmpje en checken of het echt vruchtwater was (ivm binnen 24 uur bevallen). Ook echo gehad om te kijken hoeveel vruchtwater ik nog had. Omdat ik geen weeën had (voorweeën heb ik vóór het weekend gehad en was er dan ook heilig van overtuigd dat ik in het weekend zou bevallen, maar in het weekend voelde ik me goed; vanaf maandag voelde ik een enorme druk aan de onderkant en het deed allemaal pijn) mocht ik naar huis en daar proberen wat te slapen of in het ziekenhuis blijven. De keuze was niet zo moeilijk, dus ik ben naar huis gegaan en om 2:15 uur begonnen de weeën. Heb ongeveer anderhalf uur gewacht en toen naar het ziekenhuis gegaan. ‘s Ochtends om 10:00 uur had ik nog steeds maar 3 cm ontsluiting en ik was dood en dood moe. De moeheid na een lange tijd slecht slapen kwam helemaal naar boven en ik was bang het niet langer vol te houden. Toen besloot de gynaecoloog me aan het infuus te leggen om de weeën op te wekken en toen ging het supersnel. Na volgens mij 5/10 min had ik al het gevoel dat ik moest persen, maar ze geloofden me niet zo. Ik begon toen te gillen om zo de aandacht te trekken, want ik had zoiets van als ik nog maar 3 cm ontsluiting heb en al persdrang heb dan moet ik weet ik veel hoe lang die persweeën wegpuffen en dat houdt geen mens lang vol (denk ik). Met Aron moest ik ongeveer een half uur die stomme persweeën ophouden, maar toen had ik al 9 cm ontsluiting. Na mijn gegil werd er toch maar gevoeld en ze waren allemaal stomverbaasd dat ik algehele ontsluiting had en dus mocht persen. Ongeveer een kwartiertje geperst en met behulp van een knipje is Dino geboren.

Als je het leest is het niet zo’n zware bevalling, maar ik was gewoon zo moe van die hele zwangerschap dat ik gewoon bang was het niet aan te kunnen. De ademhalingsoefeningen hebben veel geholpen. Toen met Aron was ik alles, wat ik geleerd had op de zwangerschapsgym, vergeten en raakte ik vaak in paniek, maar nu heb ik de meeste tijd goed de weeën weg kunnen puffen met af een toe een paniekaanval.

Aron moet heel erg wennen aan deze “indringer”. Hij moet zijn eigen plekje weer zien te vinden. Ik heb 5 dagen niet veel kunnen doen, omdat ik erg veel last had van de hechtingen en blauwe plek. In bed kon ik me amper bewegen en dat is best wel eng. Aron snapte maar niet waarom ik niet met hem kon spelen, want de baby was toch uit mijn buik. Gelukkig gaat het nu goed met me en kan ik Aron ook de nodige aandacht geven.
Voor de meiden die nog moeten bevallen, sterkte.
Groetjes,
Carolina

01-09-07 Sinds vannacht schijn ik officieel borstvoeding te geven. Nu heeft het voor ons beiden ook echt nut! Mijn kleintje ligt lekker te smakken! We hebben het samen overleeft hé kleintje! Met allebei wel een oorlogswond, jij van boven en ik van onder maar we hebben er ons toch beiden goed daarheen geslagen! De reis door het enge onbekende. En nu zullen we voor altijd bij elkaar horen! Mijn meisje laat voldaan los en met een bolle toet zakt ze in een diepe slaap. Nog even een lachstuipje voor mama. Het was alles waard en dit doet alle narigheid vergeten. Maren Fabienne van Duist 29-8-2007 Ziekenhuis Lelystad 17.31 uur 8210 gram

26-07-07 Hallo allemaal,
Ik wilde jullie even laten weten dat ik afgelopen maandag ben bevallen van een zoon. Zijn naam is Maurits. Bijgaand een paar foto’s. In de nacht van woensdag 18 juli op donderdag 19 juli kreeg ik ‘s nachts een bloeding wat de slijmprop bleek te zijn. Na overleg met de verloskundige bleek dit normaal te zijn en kon het binnenkort best eens gaan beginnen. Vervolgens had ik overdag nergens last van maar iedere nacht had ik best veel pijn. Dit zouden voor-weeën zijn want ze waren zo onregelmatig als maar zijn kon en alleen ‘s nachts. In de nacht van zaterdag op zondag en van zondag op maandag werd ik best radeloos, want ik had heel veel pijn en als dit alleen maar voor-weeën waren hoe moest ik de “echte weeën”dan doorstaan? Gelukkig hadden wij op maandagmorgen een afspraak bij de verloskundige en die stuurde ons meteen door naar het ziekenhuis, want mijn blaas zat bij mijn navel en dit was niet goed en dit veroorzaakte de pijn. In het ziekenhuis werd ik gecatheteriseerd (bijna een liter plas) en voor de zekerheid kwam de gynaecoloog even kijken. Zij zei vervolgens: “We brengen je naar de verloskamer en dan heb je binnen 2 uur je baby in je armen want je hebt al volledige ontsluiting. Deze had ik waarschijnlijk al sinds vrijdag. Alle pijnen die ik had waren dus wel “echte weeën (zowel voor-, ontsluitings- als persweeën) geweest maar doordat mijn blaas was verschoven werd de pijn verergert.” In de verloskamer kreeg ik een infuus om weeën op te wekken, want zonder kun je niet persen en 1 uur en 20 minuten later was daar mijn zoon. Ik moet zeggen dat persen is echt heerlijk, want je voelt geen pijn en je weet dat je baby eraan komt. Helaas zat mijn moederkoek vast, maar dankzij een trucje van de gynaecoloog was deze er toch vrij snel uit en hoefde ik niet alsnog onder het mes. Aangezien ik geen weeën kon herkennen en mijn moederkoek vast had gezeten, moest ik een nachtje blijven maar de volgende morgen mochten Maurits en ik naar huis. Met zowel Maurits als Simon en mijzelf gaat het heel goed. We proberen er een ritme in te krijgen en dat kleine mannetje kunnen we al niet meer missen. Alsof hij altijd bij ons is geweest. Nou ik zou zeggen tegen de rest: succes met de bevalling. Groetjes Yvonne

07-07-07 Hoi Sonja,
Mijn kaartje heb je misschien inmiddels al binnen. Hij is geboren onze zoon Vinz. Het is een flinkerd hoor bijna 8 pond. De bevalling is heel erg snel gegaan, het heeft 6 en half uur geduurd!! Ik heb echt ongelofelijk veel aan de yoga gehad. De verplegers in het ziekenhuis kwamen bij me binnen en zeiden het lijkt hier wel ZEN. Ik was het grootste gedeelte van mijn bevalling rustig en redelijk ontspannen met mijn ademhaling bezig. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik op een gegevenmoment wel dacht ooh nee dit trek ik niet, maar toen ik dat dacht mocht ik al persen! Na 38 minuten persen, was hij er helemaal gezond! Super! Het persen duurde wat langer omdat hij ongunstig lag. Zijn sleutelbeentje is ook gebroken maar hij heeft daar zelf gelukkig weinig last van. Ik ben niet uitgescheurd dus dat is ook fijn. Bedankt voor de fijne yoga lessen en tot op baby yoga. Veel liefs Diana

25-06-07 Hoi Sonja,
Via deze weg wilde ik je alvast bedanken voor de lessen zwangerschapsyoga. Ik heb er veel van opgestoken en heb gelukkig er ook wat aan gehad. Tijdens de 16 uur weeen periode hebben ik me redelijk goed rustig kunnen  houden dankzij je ademhalings oefeningen. Tijdens de persweeen was het wel wat lastiger maar ook dankzij Pascal die telkens zij dat ik via mijn buik  moest ademhalen heb ik me er door heen kunnen slepen. Hierbij stuur ik je ook alvast een paar foto’s van onze kleine meid.Oh ja, bedankt voor de uitnodiging voor het Kindje Kijken, ik wil absoluut komen maar natuurlijk wel onder voorbehoud. Groetjes Simone V.

25-05-07 hallo sonja
ik ben blij dat ik yoga heb gevolgd want ik was zo enorm rustig samen met nico, serieus werd ik in begin niet genomen in ziekenhuis, om 7u hadden ze me vliezen gebroken en aangesloten op infuus, om 8u zei ik tegen nico ik hou het niet, die weeen waren zo sterk en heftig..de verpleegkundige vond dat ik niet zo snel moest opgeven en dat het ergste nog moest komen, het zou nog gelange tijd duren,,,,..om 8.15 zei ik tegen nico ik heb diarree, nooit bij na gedacht dat ik persdrang had…de verpleegkundige had de gyn maar gehaald en bleek ik 9cm ontsluiting te hebben binnen uur en kwartier.
maar ik moest nog wacht ik moest me persweeen wegzuchten want ze waren nog niet geheel paraat…ook dat heb ik op een rustige manier gedaan leuk was anders maar toch ik raakte geen moment in paniek. ik heb 20minuten geperst en toen was ruben te wereld, dus in 2 en half uur hadden we het geklaard erg snel!maar ja de dagen daarvoor waren zwaarder.hahaha, maar door dat kleine manneke in je armen te hebben ben je dat snel vergeten! groetjes desiree

22-05-07 hallo dames,
15 mei 2007 om 9.28u is onze zoon RUBEN geboren. hij weegt 3240gr en is 49cm lang.
mijn bloeddruk was erg hoog, en zat op de max met medicijnen dus is er besloten mij in te leiden. zondag 13mei werd ik opgenomen, heb 2 dagen gel gehad(3 keer aan toe) om mijn baarmoedermond weker te maken, dit duurde erg lang, terwijl ik gelijk weeen kreeg om 5 min, en maandag gehele dag om 3 min, maar kreeg geen ontsluiting. dinsdag ochtend had ik 2 cm ontsluiting en konden ze net aan de vliezen breken en toen ging het allemaal erg snel, na 2 en half uur was ruben geboren. tot snel allemaal en de laatste dames heel veel succes met de laatste loodjes!! groetjes desiree

22-05-07 Hallo dames,
Hierbij wil ik even mededelen dat op maandag 14 mei onze prachtige gezonde dochter is geboren. Erik & ik hebben haar Délaja Elisabeth genoemd. Het was de afgelopen week allemaal een beetje druk en wennen natuurlijk, dus ik heb niet eerder de tijd genomen om achter de pc te gaan zitten. Mijn thuis bevalling werd een ziekenhuis bevalling. Ik was al zo lang bezig met mijn heftige weeen op te vangen, dat mijn verloskundige voorstelde op een pijnstilling in het ziekenhuis te halen die mij 4 uur zou helpen. Ik had namelijk nog maar 2 cm ontsluiting terwijl zij toch echt dacht dat ik al op 5 zou zitten. Aangekomen in het z’huis had ik plots al 7 cm. Dat verklaarde dus die weeen-storm in de auto, hahaha…… Echt niet dat ik nog naar huis terug wou gaan om daar te bevallen. Tot de 8 cm ging alles goed, maar daar bleef het ook hangen. Ze wou NIET langs mijn schaambeen. Mocht nog niet persen, maar hield het niet meer. Gaf ook gewoon een beetje mee. Ben niet uitgescheurd gelukkig, maar uiteindelijk hebben ze bij 9 cm de vacuum erbij moeten halen en mij een hele kleine knip moeten geven. Ze moest eruit, want ze had al in mijn vruchtwater gepoept. Daar kwamen ze achter toen mijn verloskundige bij 8 cm de vliezen door prikte. Ik werd dus ook overgedragen en dat vond ik echt erg. Voor mij geld dat yoga echt heeft geholpen. Mijn ouders stonden versteld hoe rustig Erik & ik de bavalling hebben doorstaan. Erik trouwens ook, hij is zo trots op me. Nou ik heb bijna alles al verteld……de rest bewaar ik voor als we weer bij elkaar komen. Iedereen die al bevallen is: nog van harte gefeliciteerd. En voor degene die nog moeten: heel veel succes Tot snel, Leonora

22-04-07 Dag Sonja, Nou we hebben de eerste week goed door staan. Even kort over de bevalling, de vliezen waren 12-04-07 ( donderdag ) om 19:45 gebroken, en de weeën kwamen om 20:15 dus dat ging allemaal erg snel. Kon de weeën goed op vangen, en rond 03:00 kwam de verloskundige en had ik al drie centimeter ontsluiting. Dus dat ging allemaal goed, alleen rond 06:00 kwamen de weeën tussen de tien en twintig min en dat is niet de bedoeling, ze waren ook niet meer zo heftig. Dus in overleg met de verloskundige was ik naar het ziekenhuis gestuurd. We waren daar om 12:30, en werd ik aan een apparaat gekoppeld om te kijken wat Jesse deed op de weeën en hoeveel weeën ik had. De arts-assistenten besloot dat ik aan de wee opwekkers moest, en toen kwamen de weeën weer terug, en kon ze nog steeds goed opvangen alleen was ik heel moe geworden was namelijk al ruim 24 uur op, op geven moment kon ik de weeën niet meer opvangen door de vermoeidheid, kreeg ik soort morfine waar ik van kon slapen tussen de weeën door. Alleen werd Jesse daar ook slaperig van, maar met hem ging alles goed. De pers weeën kwamen om 18:35 en de kleine werd om 19:05 geboren dus dat ging heel erg snel. Allen ben ik helemaal uitgeschuurd tot met mijn kringspier dus moest ik die avond ook weer naar de OK en kreeg ik narcose. Dus dat was wel een zwaar dagje, ben nu onder controle bij het ziekenhuis en hoop dat mijn kringspier ze werk blijft doen. Maar Jesse is een mooi kereltje, drinkt goed aan de borst en slaapt goed. We kunnen in de nacht redelijk door slapen, moesten wel even wennen dat er nu zo kleine kan huilen. Mijn vriend heeft nu lekker vakantie dus gaan lekker genieten met ze drieën. Dit was kort mijn bevalling, oja de yoga techniek om te persen was ik helemaal kwijt, omdat ik zo moe was en er niet helemaal bij was door het medicijn. Dat vond ik wel jammer, maar heb heel veel gehad aan de techniek om de weeën op te vangen, Bedankt. Groetjes Viola Moerman

01-04-07 Hoi Sonja,
Langs deze weg wil ik je bedanken voor de fijne tijd die ik bij je heb gehad op de zwangerschapsyoga! En wie weet over een jaar of twee dat ik weer met een dikke buik bij je zit. Groetjes en succes met alles, Alma Roos

22-03-07 “Lieve Sonja,
Even een kaartje van ons om je te bedanken voor de gezellige tijd bij zwangerschaps- en baby-yoga. We hebben ons altijd erg welkom bij je gevoeld en doen nog regelmatig oefeningetjes met Cas. De antikrampenoefeningen en het schommelen op schoot zijn favoriet!  Zoals je op de foto kan zien, gaat het erg goed met Cas. Hij groeit als kool en het is echt een super tevreden, gezellig en lief mannetje. Hij heeft sinds kort zijn handjes ontdekt en hij lacht en kletst nu volop. M’n verlof zit er nu bijna op en ik kan terug kijken op een hele bijzondere, mooie en gelukkige tijd. Daar heb jij een bijdrage aangeleverd. Nogmaals super bedankt daarvoor en wie weet tot ziens! Liefs, Miriam en Cas Rijbroek”

16 maart 2007 HOI JONGE MAMA`S (TO BE),
MIJN NAAM IS LINDA, IK BEN 36 JAAR EN BEN OP 19 DECEMBER BEVALLEN VAN MIJN ZOONTJE SILVER
Ik twijfelde over een activiteit met mijn zoontje…. zwemmen of gymmen of yoga…
Ik heb voor de yoga gekozen en kan het alle aanstaande moeders aanraden, BABY-YOGA!
Ik kon mij er geen voorstelling van maken en ben nu 8 weken lang bij Sonja geweest.
Je ontmoet er meiden, moeders, die in hetzelfde schuitje als jij zitten. Je doet je beklag ( ja, mag ook), je deelt je ervaringen, je luistert naar andere verhalen, welke je door de fases heen helpen….1e keer oppas / 1e keer prikje / 1e keer ongesteld en meer van die leuke bijkomstigheden van het mama-zijn.
Je leert er oefeningen met jouw bebie, om te troosten en te masseren wanneer het krampjes heeft en je leert er te spelen met jouw kind.. je leert jouw eigen bebie er ook echt mee kennen! Wat vind ie leuk, lekker en wat wil ie niet!
lachen, gieren ,brullen, ook wordt er gehuild als je er even doorheen zit….
leuk ook om andere bebies te zien en te vergelijken…. echt de moeite waard
KORTOM, WIJ HEBBEN GENOOTE!!!!
SONJA, BIJ DEZE, ONWIJS BEDANKT VOOR DE LEERZAME ZWANGERSCHAPS-/ BEVALLINGS-/ GEBOORTETIJD!!!
VEEL LIEFZ SILVER EN MAMAVANSILVER,

06-02-07 Dag Sonja,
Ik wist even geen andere manier je te bereiken dan via deze mail, dus dan maar zo:Pleunie is maandagavond 5 februari om 20.45 uur via keizersnede bevallen van een prachtige zoon, Tim! Ik ben natuurlijk enorm trots op Tim en Pleunie die het allebei goed maken. Beiden nog in het ziekenhuis, maar het gaat prima. We hebben een lange ‘aanlooptijd’ gehad, sinds donderdag, die voor Pleunie relatief makkelijk verliep. Ze kon de lichte (indalings)weëen goed de baas. Niks puffen, gewoon goed ademen, zonder echte pijn. Vlak voor de geplande operatie maandagavond braken ook nog eens spontaan de vliezen en werden weëen sterker, maar ook daar ging ze schijnbaar relaxed mee om. Echt klasse. Ze heeft naar eigen zeggen, en ik ben het er zeer mee eens, veel voordeel van de lessen gehad. Dank daarvoor namens haar. Je zult ons binnenkort wel weer zien, zeker bij de babyyoga. Groet,Hans

08-01-07 Hoi Sonja,
Ik wil nog graag mijn reactie geven wat betreft zwangerschapyoga en daaropvolgend baby yoga. Ik heb beide cursussen met veel plezier gedaan. Eerstgenoemde heeft mij veel zelfvertrouwen gegeven voor de bevalling. Deze is ook prima verlopen, mede dankzij de yoga lessen. En zowel Namil als ik hebben erg genoten van baby yoga. We doen nog steeds elke dag allerlei oefeningen. Daarbij was het ook prettig om ervaringen te delen met andere kersverse moeders. Kortom, ik zou alle aanstaande moeders willen aanraden om yoga te volgen!! Hartelijke groeten, Marieke en Namil

25-12-06 Hoi Sonja,
sorry dat je al enige tijd niets van me hebt gehoord. Allereerst maar even het geweldige nieuws: Bas en ik hebben op 20 december een gezonde zoon gekregen, die we Ralf hebben genoemd. Hij is om 14.24 uur geboren en woog 3.430 gram. Ik stuur je binnenkort ons geboortekaartje. Mijn bevalling viel echt enorm mee. Ik heb veel aan je gehad. De ontsluitingsweeën duurden drie uur en waren erg heftig, maar niet heftiger dan waarmee ik rekening had gehouden, voor zover dat kan natuurlijk. Fijn dat ik wist dat het om een ‘golf’ ging. Dat helpt zo ontzettend om het uit te houden. Je weet dat het op een gegeven moment niet meer heftiger wordt en dat je weer kunt ontspannen. Daarna bleek dat hij in het vruchtwater had gepoept en moest ik dus toch nog naar het ziekenhuis. Dat was even slikken, want ondanks dat ik had gelezen dat ik me daarop moest voorbereiden, was ik er toch niet op voorbereid. Maar in het ziekenhuis waren ze ook zo ontzettend lief en kundig en ik mocht zonder gyneacoloog (hoe schrijf je dat in ‘s hemelsnaam) gaan persen. (Ik had me niet gerealiseerd, dat persweeën dezelfde zijn als ontsluitingsweeën, maar toch anders aanvoelen, omdat je er zelf wat mee mag). Eerst alleen met mijn eigen verloskundige. Eerst op bed, maar later op initiatief van haar op de baarkruk. Dat ging best wel aardig, maar niet naar tevredenheid van de verloskundige van het ziekenhuis, omdat het hartje wat zwakker werd. Zij nam vervolgens de leiding over van mijn verloskundige. Ik moest weer op bed gaan liggen, maar dat was niet erg, omdat zij en een verpleegkundige me enorm steunden met kreten als ‘je kunt het’ en ‘ga door, door, door’. Na een uur persen zei die verloskundige dat ik het er echt bij de volgende wee uit moest persen, omdat ze anders de schaar zou gaan gebruiken. Het zien van die schaar en die aanmoedigingskreten hebben echt onvermoede krachten naar boven gebracht, want in de volgende wee is het gewoon geboren en ben ik ongeschonden uit de strijd gekomen. Het uur persen was voor mij echt niet vervelend. Ik vond het fijn dat ik actief mocht meedoen. Ook het geboren laten worden van het hoofdje heeft geen pijn gedaan (dat komt omdat ik geen volledig gevoel heb daar als gevolg van het feit dat ik ooit mijn rug heb gebroken, maar met de bevalling had ik daar dus eindelijk eens een keer profijt van). Al met al een bijzondere ervaring, die een geweldig geschenk heeft opgeleverd. Ik laat overigens veel mensen die me na staan jouw gedichtje lezen uit ‘de profeet’, omdat ik dat zo mooi en treffend vind. Het gaat verder erg goed met ons, maar dat had je waarschijnlijk uit de toon van dit bericht wel begrepen. Ik wil op korte termijn ook graag babyyoga bij je gaan doen, dus dan hoor je nog wel van me. Voor nu enorm bedankt voor alle wijze lessen en hele fijne dagen. Liefs, Corine

15-12-06 Hallo meiden,
hier even een berichtje van Alexandra van de yoga. Ik ben er achter gekomen dat mijn achetrnaam verkeerd staat in mijn mailadres, dus ik heb jullie berichten nog niet eerder gelezen. Maar ik kan jullie vertellen dat wij gisteren, 14 december, de trotse ouders zijn geworden van een dochter. Yelena Melina, 3140 gram en 48 cm. Inderdaad een week voor de uitgerekende datum terwijl we zelf dachten dat ze later zou komen!! Echt een mooi meisje met een koppie zwart, lang , golvend haar. De bevalling is snel verlopen: woensdagavond begonnen de weeën. Leuk van die rugweeën, die ik goed kon opvangen door de ademhaling. Ik kan echt zeggen dat ik wat aan de yoga lessen heb gehad. En als ik even verkeerd ging ademen dan was m’n man er om te zeggen dat ik daar op moest letten.Binnen 40 minuten persen was de kleine meid geboren. Ik ben , gelukkig, niet uitgescheurd of ingeknipt, alleen een klein schaafwondje. Eigenlijk zou ik in bad bevallen maar daar was geen tijd meer voor, zo snel ging het. Op het moment van persen stond het bad vol voor 15 cm met water en had het geen zin meer om het verder te vullen! De verloskundige maakte nog de opmerking zo kan je er wel 10 krijgen! nou, dat ook weer niet hoor! Alles goed hier verder. De kleine legt goed aan , aan de borst. De borstvoeding lijkt  goed op gang te komen en wat is het heerlijk dat je een kraamhulp in huis hebt. Hopelijk gaat het met jullie ook verder allemaal goed en dat voor degene die nog moeten bevallen, de bevalling ok makkelijk mag verlopen! We zien elkaar in ieder geval op de terug kom yogales. Groetjes Alexandra, Elwin en Yelena

05-12-2006 Hoi Sonja,
Zoals je misschien al aan het kaartje heb gezien ben ik bevallen van een wolk van een zoon Jenz is via een inleiding ter wereld gekomen. Ik moet zeggen dat het een vreselijke bevalling is geweest maar Heb echt wat aan je lessen gehad. De bevalling is op dinsdag 28 november begonnen met het in brengen van gel. Deze werkte niet en daarom werd er die woensdag weer 2x gel bij me ingediend. Dit werkte ook niet en we zouden die donderdag een rust dag inlassen. Die donderdag ochtend kwam de gynaecoloog en die zei dat ik 2 cm ontsluiting had en dat ze konden beginnen met inleiden Om 09:40 hebben ze mijn vliezen gebroken en dit ging al niet gemakkelijk. Ik dacht dat ik verder die dag wel een boekje kon lezen en rustig afwachten. VERGEET HET MAAR !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Om 11:15 uur heb ik een weeen storm gekregen en dat is niet normaal. Toen had ik even mijn ademhaling NIET onder controle. Gelukkig had mijn vriend goed opgelet en die kon me rustig praten. Om 14:30 had ik nog maar 3 cm ontsluiting dus dat ging niet snel.Ze hebben toen het inleid infuus opgevoerd en dat was niet tof. Heb toen een pijnstiller  gekregen en daarvan moest ik tussen de weeen slapen. Toen om 17:30 de aflossing van de Gynaecologen kwam werd ik weer getoucheerd. Deze vertelde mij dat ik dus 10 cm had en mocht mee drukken op de weeen Om 18:45 was alles klaar en mocht ik mee persen. Vanaf dat moment heb ik alleen maar gehoord dat ik van uit onderen moest persen en niet met mijn hoofd. Sorry maar ik moest nodig poepen en dat kind moest er ook nog uit. Heb toen maar geperst en ook zonder perswee want ik wist niet meer wat wel en wat niet een wee was. ………. En daar was ie dan. Om 19:49 uur op 30-11-06      Jenz        Ik heb een zware bevalling gehad en ook ben ik in geknipt. Heb in totaal 2 ½ liter bloed verloren en ben ook flauw gevallen. Snel zout er in en na een uur ging het al weer wat beter.Jenz doet het prima en ik geef borstvoeding. Hoop dat ie later niet zo aan de borsten van zijn vriendin zuigt. Ik moet heel erg aansterken en heb extra hulp gekregen. Gelukkig is straks mijn vriend 2 weken  vrij en dan kan ik ook weer alles op de rail krijgen Hoop dat dit een mooi verslag is van de bevalling, Tot ziens Karin

16-09-06 Beste Sonja,
Op 11 september om 02.07 a.m. ben ik bevallen van een mooie dochter, Noëmie.
Zondag nacht zijn de weeën begonnen en tegelijkertijd braken ook mijn vliezen. Na 20 uur (met veel pijn, maar iedereen zei wel dat ik de weeën goed opving, bedankt!) had ik eindelijk volledige ontsluiting, maar was het kindje nog niet ver genoeg gedaald. Twee uur later besloten de artsen toch een keizersnede te doen, omdat het anders te riskant zou worden. Helaas…
Het gaat inmiddels redelijk, en gisteren ben ik lekker thuis gekomen. Wat ik erg jammer vind, is dat het litteken nu nog groter is geworden (21cm!), dus daar heb ik behoorlijk veel last van. Maar er staat zo iets moois tegenover!!
En ergens ben ik ook blij, want ik weet nu wel hoe alle weeën voelen (ook de persweeën, alleen het staartje heb ik niet meegemaakt), dus ik weet waar mensen het over hebben, en weet dat ik alles heb gedaan om het ‘zelf’ te proberen.
Ik ga snel weer liggen, binnenkort krijg je een kaartje.Nogmaals bedankt voor alles, ik heb veel aan je lessen gehad! Groetjes, Sophie Hack

20-06-06 Hoi Sonja,
Ik wil je nogmaals bedanken voor de yoga lessen, zowel de zwangerschapsyoga als de babyyoga. Kirsten is nu 4,5 maand en is een erg vrolijk meisje. Ikdoe nog regelmatig oefeningen met haar. Eerst liet ze het gelaten toe en maakte het haar niet uit, zoals tijdens de lessen. Daarna vond ze de oefening met haar knieen naar haar buik en dan naar links en rechts en weer lang maken erg leuk. Nu heeft ze er veel lol in om op het moment dat ik haar onderbenen beetpak voor plank te spelen. Ze weet wat er komen gaat en zit me lekker te stangen. Bij Charles doet ze dat niet. Andere oefeningen vind ze ook steeds leuker. Vorige keer deed ze zelf haar armpjes wijd bij de oefening armen wijd en armen over elkaar. Ze is erg sterk en wil al goed gaan zitten, ze draait zich snel om van haar rug naar haar buik. Verder is ze echt altijd vrolijk en relaxed. We zijn nu ook met haar gaan zwemmen. Dat ondergaat ze nog zoals ze ook de yoga in het begin onderging. Dat zal ze straks ook wel erg leuk vinden. Ik wil je dus nogmaals bedanken voor de leuke speelmomenten/yoga dingen die ik nu met Kirsten kan doen. Groetjes Marjolein van Loenhout

08-05-06 Hoi Sonja,
Vanaf de eerste dag dat ik wist dat ik zwanger was wilde ik op yoga. Ben ook vrij snel begonnen met je lessen te volgen. Ik moet zeggen het was heerlijk om te doen en ook om het thuis te herhalen. We zijn op 12 maart bevallen van een prachtige dochter Gabriëlle Maidu,de hele bevalling ging heel goed. Dankzij jouw lessen en je vertellingen erover op de partneravonden die we gevolgd hebben. Als afsluiting van de hele zwangerschap het baby kijken en de bevallingsverhalen. Heel erg leuk. Sonja dank je wel voor je lessen en ga vooral zo door!! Groetjes Tinie Marc & Gabriëlle

24-12-05 Hoi Sonja,
Ik ben afgelopen dinsdagavond om 17.35 bevallen van een dochter!!! Ik moest ingeleid worden in de Heel, omdat mijn vliezen waren gebroken zondags. De verloskundige liet me nalatig naar mijn doen te lang doorlopen met de gebroken vliezen. Ik wist immers zeker dat het geen koffie was! Maar zij was niet overtuigd, omdat mijn weeën niet op gang kwamen! Heel gedoe, maar ik moest voor een ctg scan maandagavond, dinsdagochtend en daar zeiden ze dat ik gelijk kon blijven na een vruchtwater test. En moest ingeleid worden. Het was geen pretje, ik heb het in 5 uurtjes gedaan. Het resultaat was daar, maar niet zonder jouw fysieke en mentale hulp. Je was onbewust aanwezig bij mijn bevalling. Ik heb ontzettend veel pijn gehad met die weeën, maar zonder jouw yoga, info en alle ademhalingsoefeningen had ik het nooit zo lang uit kunnen houden. Hierbij mijn dank naar jou toe! Verder ben ik herstellende. Ik heb een gekneusd stuitje, ben geknipt en gehecht, loop nu met stuwing rond en grieperig, kortom……het eind is in zicht.  Ik hoop dat heel veel aanstaande moeders profijt hebben van de yoga die jij geeft als dat ik heb gehad! En het geluk hebben dat ze les van jou krijgen. Bedankt voor alles en graag tot in het nieuwe jaar met de andere moeders! Fijne kerst, groetjes Claudia

06-12-05
Fien is op 1 december geboren, zoals je misschien via het geboorte kaartje gelezen hebt. Tijdens de bevalling heb ik veel aan je gedacht. Mijn ademhaling en de gedachte dat het me allemaal dichterbij mijn kindje bracht, hebben mij er doorheen gesleept. In het begin was ik alles vergeten totdat Reinhold tegen me zei: “Denk aan de yoga.” Bedankt voor de fijne yoga lessen. Marije

13-11-2005 Hoi Sonja,
“Ik had nog nooit met Yoga te maken gehad. Ik wist niet precies wat het inhield. Wat ik wel wist, had gelezen, had gehoord was dat je met Yoga in een heerlijke ontspannen toestand kon komen. Ideaal dus voor mij want ik was zwanger maar ook altijd een zeer bezig bijtje. Nog steeds …. Een beetje ontspanning kon voor mij dus geen kwaad. En zo toogde ik op een avond in augustus naar Sonja’s Zwangerschaps-Yoga. Sonja heb ik ervaren als een heel lieve, geduldige, spirituele vrouw die passie toont voor de Yoga. Zij heeft mij geleerd dat je met je ademhaling, ‘pijn weg kan ademen’. Tijdens mijn bevalling is het mij gelukt om in een soort van trance te komen en de ‘scherpe kantjes’ van de pijn eraf te halen. Ik zal dan ook wel niet de liefste persoon van ziekenhuis zijn geweest want ik was voor niemand aanspreekbaar. Alléén IK en mijn weeën waren belangrijk. Ik ben IN de pijn gaan zitten, heb het verwelkomt en heb het uitgezwaaid met de juiste ademhaling. Dank je Sonja. Wat ik het allerfijnst vond tijdens de Yoga-lessen was dat laatste kwartiertje …… Heerlijk languit op je rug, totale ontspanning met een heerlijke ruizende zee (muziek) op de achtergrond. Dat voerde mij weer terug aan die tijd dat ik maandenlang in de Caribean heb vertoefd en velen avondturen aan zee heb beleef. Misschien moet ik weer eens terug ………………….. naar de de Yoga of toch maar de Caribean …………..Liefs Monique.

Terug naar reacties

Laatste nieuws

> Nieuwsbrief december 2018

> Tinnitus Adem Therapie

> Oorsuizen workshop

> Nieuwe foto’s

> Lotusgeboorte

> Ontspannen met Sonja

 

 

 

buitenzijde studio yoga sonja smit

Locatie Yoga Sonja Smit Studio nummer B228